Rê tune û dirb nemaye
Dil de kozirên xema ye
Sar û serma me qelibî
Mûks ji bin berfê de maye
Ev agirê nav dilane
Başıboş fahişe mermileri namlulara sürmektense
Korku ve sefalettin kaynağı
Muharebelerden arınıp
İşçi
Emekçi
Hümanist
Ez karxezala, ser li van çiya me
Li tim ber qame, tifing û kêra me
Dayikê janek ket nav gurçikê min
Ez nêçîr û seydê nêçîrvana me
Li xezeb û xişim, jehr min reşîya
Ne istediniz ölülerden
Tekmeleyip vurdunuz,
Ah böylesi görülmedi
Mezarları şimdi nerde?
Kollarda hep kelepçe
Başında kara sevda, yüreğinde özgürlük yelleri esen
Kaşları kömür, gözleri zeytin karası
Hiç kimsenin rengine, diline, dinine
Bakmadan
Gönül mekâni
Her tatlı selâma açık olan
Zulmün kalbinden açan bir çiçektir adın
Ne serseri bir kurşun öldürebilir seni
Ne rüzgâr soldurur
Ne de sağanak bir yağmur yıkabilir heybetini
Gözlerin
Tarihin bağrına asılı kalmış
Wek dara ber xizarim
Ez derdê sed hezarim
Jana min zehf girane
Salane ez bêzarim
Ez van derdan nikarim
Mîhrîvana nav dilê min
Nîgara te destê min de
Nêrîn xweşê, li dil geşê
Her çavê te çavê min de
Tu evîna dilê minî
Kelepça xistin destê min pola ye
Rebenê dert û kul, jan min re ma ye
Brîna dilê min, min pir dêşîne
Lê delalê felek ji min bêhaye
Ez ji te pir dûr ketim, ne ba te me
Dil, birîna min zehf kûre
Welatê min ji min dûre
Malwêranî jî pir zore
Ew li wek canê ber şûre
Bêriya min de gundê min e




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.