Ey dağlarına vurgun olduğum çok sevdiğim memleketim
Sende hal mi bıraktılar? Hep kurşunladılar bağrını
Ateşle yakılan, benim ata-dede toprağım
Eğer bir şafak vakti çıkıp sana gelmesem
Bil ki karanlık üzerime çökmüş
Feleğin kıskacında
Tüm işçiler düştü dara
Yüreklere doldu yara
Kirli siyaset yüzünde
Tüm yoksular düşmüş zâra
Yaşam çok zor, her yer duman
Hiçbir gün sevinmedim yaz bahar’ı görmedim
Geç vakitlere kadar çalıştım mağdur kaldım
Sırtımda ki bu kambur beni her gün bitirdi
Kan kustum çok yıprandım kavgamızda caymadım
Didindim hep çalıştım kazma kürek salladım
Düşünüyorum bu gece, bütün şehir
uykuya dalmışken
Senin kişiliğin yansımasıdır
Gecede
Bir memleket türküsü gibi
Bir bahar dalı gibi taze
Eğer beni sorarsan, ben halktanım
Yolculuğum dağların baharına
Soysuz soyguncuların korkusuyum
Hiç boyun eğmem halk düşmanlarına
Eğer beni sorarsan, ben halktanım
Ne ekmek ne aş var hep ah var hep ahlar
Yoksulluk diz boyu bitmiyor sorunlar
Köhnemiş sistemde işçi- köylü hep aç
Zulüm var baskı var tüm halklar perişan
Çöplüklerden ekmek toplayan bacılar
O gün oldu, görüşçülerim geldi
Biri çiğdem, biri gül, biride yar
Gül gülücük, gül sevgi dağıtıyor
Çiğdem mutluluk, nazlı yar da bahar
Yâr kalakaldı yüzüme bakıyor
Boyuna posuna güvenipte celallenme
Ufak tefek olanı küçümseyipte ezme
Ayakların yere başında göğe değse de
Böbürlenip havalanma asla büyüklenme
Eline hakkim ol hiç harama el vurma
Boyuna posuna güvenipte celallenme
Ufak tefek olanı küçümseyipte ezme
Ayakların yere başında göğe değse de
Böbürlenip havalanma asla büyüklenme
Eline hakkim ol hiç harama el vurma
Yatlı, katlı hep şilepli; yaz-bahar tüm mevsimlerde
Dert bir yanda kan bir yanda oluk oluk aktı bizde
Haram olsun haram olsun yürüttüğün her hakkımız
Her bir sözü kurşun olan vurdun bizi birçok yerde
Bu ne biçim yatırrmaca bu ne biçim kandırmaca




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.