Bir ülke istiyorum, üzerinde savaş olmasın
Fakirin, fukaranın ekmeğine göz dikilmesin
Bağı, bostanı bol, gülü, gülistanı da çok olsun
Ormanları yakılıp-yıkılıp talan edilmesin
Bir ülke istiyorum nehri, deresi kurumamış
Mehtapsız geçen, zifiri karanlığı bol olan
Yıldızsız kalan şu dingin gece
Ömrümün en hüzünlü gecesi
Mum gibi
Eriyip akıyorum
Ne Mezopotamya’ya
Zengin mutlu, emekçi aç, perişanken
Ülkede dört bir yana zalimler doldu
Şu koca dünyada hak, huzur olmazken
Emir-ferman, buyruk padişahın oldu
Adına “Dünya” dediğimiz gezegende
Kela germa havînê ye
Her der qeliya ye
Her der dûman e
Dîsa li ser Êzîdî’yan
Xişma Misilman’an e
Êrişa İŞÎD’e
Adil ol, dürüst ol! Asla hak yeme
Para-pula kul olup rezil olma
Eğer şerefin, hasiyetin varsa
Soyup-soyanın yanda yer alma
Dünya, ne bana nede sana kalmaz
Parçalanıp savruldum her akşamın ufkunda
Güneşi doğmayan her sabahın şafağında
Dikiş tutmayan kanayan yaralarım
Şakağıma namlu dayatan cellât
Hüzün dolu yüreğim
Canları ezip geçen
Biz dostlarımızı bayramlarda, cumalarda, özel günlerde
Biz sevdiklerimiz yalnız aydınlık
Yalnız güzel hallerde
Biz can dediklerimiz
Yalnız baharlarda
Yalnız yazlarda değil
Yaşanılan çok kötü bir zamandır
Kış gitmiyor, dinmiyor fırtınalar
Bu ne haldir her yer zifir karanlık
Hiç bitmiyor şu boğucu dumanlar
Şu kardan, kıştan tüm yollar kapalı
Ji vê dilê germ, ji van çavên zelal
Ez bi hevalan û dostan bawerim
Bi şevan û rojan ez tim dimeşim
Ji bo azadîya gel bendewarim
Yara min
Dilê min
Lez wera ba min
Ez helbestvanê bê niştiman im
Ez bi salan e bêguman û bêziman im
Were vê bajarê xerîbîyê min helde bibe




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.