Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Yüküm ağır, gücüm bitti
Dertler beni heder etti
Bir ümide sarılmıştım
O da göçtü, o da gitti

Gönlüm yorgun, dilim suskun

Ey her gadasına kurban olduğum
Gel gör bin dert esti gönül dağıma
Gördün mü? Ne arı var nede kumru
Boran vurdu baharıma, yazıma

Bu memleket ahvalı mıdır nedir?

Huzuru bol gülümsemesinde, öylece çakılıp kalakaldığım
Gözlerinde sabah güneşi boy verirken gördüğüm
Bahar, yaz gibi yanaklarından
Umut, şefkat çiçekleri
Ateşten goncalar
Güller açan

Kim bilebilir ki şu yüreğimi yakan içime düşen ateşi
Kim bilebilir ki bana doğrulan ölüm kusan namluyu
Kalleşçe vurulduğumu
Dağlara kaçışımı
Dünyamın yıkılışını
Göğün üzerime çöküşünü

Fukaralık inkâra gelmez, acısı dikenli telere takılan gül gibidir
Bir parça kundaktaki bebek
Hep
Ağlar kesik, kesik
Haksızlığın karşısında
Zalimin karşısında

Emeği, yaşamı talan ettiler. Menfaat uğruna ülkeyi satılar
Fukaralık geçit vermiyor
Açlık, sefalet, yoksulluk var
Zam aldı başını dört nala gidiyor
Yiğidin
Kira verecek

Bizim için, şafak söktü
Bugün bize gün doğuyor
Karanlıklar geçti gitti
Kalkın bakın gün doğuyor

Tüm ülkeye tüm canlara

Bi salan e hêviya yarim
Ji derdan e kul dibarim
Ez rebenim, belengazim
Perçe perçe dûr diyarim

Geh dûmanim ge moranim

Tu rojî li ser cîhanê vedidî
Porên reş li ser milan de berdidî
Tu ji bo min kulîlka ser deştanî
Wek keskesora rengîn xweş şewldidî

Ez sermestê te me hişê min nema

Lê delalê ji kerema xwe were
Destê min bigire min bibe here
Serdilka min bedewa min gula min
Bêguman ev dilê min te bawer e

Berava çemê Erez gulîstan e