Şarabı, raksı, dansı haram ettiğin şu dünyada
Mademki bizi özene, bezene yaratan sensin
Anadan üryan fakiri, fukarayı görmeyen
Şahlara, padişahlara taç, taht, han, saray verensin
Ey gamı, kederi veren, sırrına akıl ermeyen
Azrail’e bırakıp gitme beni
Can ben seni istiyorum seni
Yaram dipsiz kuyular gibi derin
Öleceksem bari sen öldür beni
Sen bul beni vuran o katilimi
Ahmak dönekliği seçmişsin
Hep zevk û sefaya dalmışsın
Sende zerre kadar onur yok
Sen pis nefsine yenilmişsin
Sen kıt aklını yitirmişsin
Fêza gundê me jî beste
Gulan bînin deste deste
Xezala me bedewa me
Kember zîvê tu neweste
Malên gundê me tev rindin
İçim en koyusundan sevgi dolu, her gün her gece hep benimlesin
Yüreğimin her bir köşesinde, seni yaşıyorum
Şu an, şu saniye her zamankinden
Daha yoğun
Sevgiye bürümüş zirveye çıkan
Duygularım
Şu koca coğrafyada etrafı kıyımlar etrafı ağıtlarla kuşatılmış
Bakışları umut, gülüşü canlılara huzur veren
Yanaklarından
Gamzeleri gonca açan
Mavi göğe güzellik katan
Her bir bakışı bin ışık kadar
Bi rojan û salane
Rewşa min qet ne xweşe
Were ez te bibînim
Jiyana min diweşe
Bi rojan û salane
İşçi-köylü, emekçiyiz
Baskıları püskürtürüz
Bu yılda biz Taksim’deyiz
Düşmana kök söktürürüz
Şiddet, korku yaratanlar
Havlayıp, hırlama kan döken karabaş
Kuyruklu canavar, beyinsiz kara taş
Ağzımı bozdurma şerefsiz, ahlaksız
Ey densiz ey soysuz saldırma canhıraş
Tasmalı iri it, başına dolmuş bit
Yoksulun,emekçinin talihi
Kara kalemle
Zenginin,kodamanın
O şatafatlı yaşamı
Renkli kalemle çizilmiş
Dağ,bayır onlara yol




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.