Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Dalların çatal-matal, yaprakların salkım-saçak, kara dutum
Kırılmasın, dağılmasın zümrüt yeşili
yaprakların
Yapraklarını dökülmesini
Havada çırpınmasın
Çırılçıplak kalmayasın

Yayla yolu taşlıktır
Fistanında nakıştır
Yâr biraz beni bekle
Bu can sana âşıktır

Karakaşlı yârim var

Bugün hava soğuk
Bardan, bardan lapa, lapa
Üstümüze kar yağıyor
Gücük’tür

Bugün fakirlere korku veren

Oy bacım oy, karalı bayram gelmiş neyime
Of yine kelepçe taktılar bileğime
Zindanlardayım
Günlerdir gidemiyorum
Sevdiklerime
Evime

Yılmadan direniyoruz
Umutla dayanıyoruz
Soyanları, çalanları
Soysuzları tanıyoruz

Nicedir biz yaralıyız

Ay yüzünden mehtap yansıyor, gözlerinden güneş
Ey dünyanın güzelliğinden de güzel
Dünyanın baharı, yazı
Dünya seninle bir başka güzel
En etkileyici yanın
O sürmeli gözlerin

Ben emeğe gönül, yürek verenim
Yaşamayı yasak saydılar bana
Dünya halklarına " kardeş" diyenim
Tüm kansızlar düşman oldular bana

Karanlığı "yıkın" diyenlerdenim

Zifir karanlık olunca yaşam nedir anlaşılmaz
Gören gözler görmez olur, ayak gitmez yol aşılmaz
Öyle zalim bir an gelir, her bir anı bir ölümdür
Düğümlenir tüm yürekler, sevgi-saygı paylaşılmaz

Yokluğun yüzü pek soğuk, hep kırılır, itilirsin

Ahır ile ağıl arasında, can içinde can koptu, doğuran kadından
Orak keskinliğinde bir sancı
Düştü
Acının, soğuğun orta yerine
İsmi Şaban olan
Köye

Bazen başında kar, duman ve boran hiç eksilmeyen
Bir karlı dağ
Bazen mutsuzluk yaşayan
Bir yaralı yürek
Bazen gülümsemeyi
Unutan