Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Dün gece aydınlığıyla zifiri karanlığı yırtan mehtapta
Ay ve yıldızlardan
Ağız dolusu gülümseyen
Bakışlarıyla ruhumu okşayan
Yüreği yüreğimle bütünleşen
İçimde sıcaklığını hissettiğim

Bir kenara mı taktık
Fistanın yırtık-pırtık
Sofrayı çoktan kurdum
Gün doğdu, uyan artık

Pencereyi ben açtım

Patlayıncaya kadar insan kanıyla beslenen! Efendileri kayıran
Kızıl kıyamet fukaralığı, göçü, ateşi
Mezarlıkta yükselen
Ağıtları
Acıya çekilen
Zılgıtları

Yandım, bu gün yangınım hem de en büyük yangınım
Acımasız, duygusuz olan ölüm katında
Namütenahi bir acı sardı beni
Tıka basa içime hüzün doldu
Çoktan geleceğini hissettiğim
Ölümün

Derdê min her dem girane
Tê de agir û arane
Dilo reben ez bengînîm
Ez dihelim bi salane

Her der min re ba, borane

Umutlu bakışlarından süzülen güneşi gördüğüm
Gamzesinde çiçekler tomurcuklanan
Kirpikleri narin yanaklarına üşüşen
Teni miski amber, teni bahar kokan
Mavimsi düşlerin ak güvercini
Çam ağacından yapılmış

Sende ki gülüş neyi değiştirir?
Sadece bana zaman geçiştirir
Kayıtsızlığın, vurdumduymazlığın
Bende ki acıları pekiştirir

Ben, doyamadım sana, ey Gülendam
Doyamadım kaşına, bakışına
Kollarından suları berrak akan
Gezdiğin, o yerlerin toprağına

Ey su perisi, ey körpe Gülendam

Dağlar bana mazlum baktı
İçimde şimşekler çaktı
Anladım ki bir şey oldu
Ciğerimden kanlar aktı

Faşist sistem çok kudurmuş

Sıralanmış taç yaprakları tiril tiril kar beyazlığına bürünmüş
Tepeciği de bal rengine, güneş sarısına çalan
Güzel renkleriyle
Her çiçek
Her gül gibi
Dünya âlemini büyüleyen