Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ey beni zorlayan bitmeyen acı
Dünya bana, gün bana zindan oldu
Yıllardır hüzünlüyüm, derbederim
Gözyaşlarım gam ile keder doldu

Bir sevda, bir diriliş, bir yürek ol özlemle
Simsiyah bulutlara aldırmadan
Karanlığı yırta, yırta
Kendi tohumunda
Uyan
Zırhtan kabuğunu parçala

Yol-yordam bilmeyen medeniyetsize
Hödüğe, bağnaza bir selâm vermem
O ne dilden anlar, nede yürekten
O başa beladır, ona dost demem

Ukalanın aklı ermez yürek sesine

Ne çok ağladım, ey çeşm-î siyahım
Ey narin çiçeğim, ey benim şahım
Nedir, benim çektiğim bunca kahır
Umarım zalime kalmazsın ahım

Damla damla damlıyan kızıl kanım

Ben her gün ağladıkça, üzüldükçe
Neyleyim ayvayı, muzu, narı
Ah ile vah ile ömrüm geçtikçe
Ne edeyim bana gelmeyen baharı

Çok bekledim sıcak günü, güneşi

Baş belası olan, zalim yoksulluk
Kahrı, gurbetti bize veren sensin
Çileyi, acıyı bize tattıran
Yaşamı zehir, zıkkım eden sensin

Bizlere verdiğin figandır, feryat

Köylünün, işçinin gıdası olan
Soğana gelen zam korkutu bizi
Yoksulların balı, döşü, bageti
Kuru soğan zamı mahfetti bizi

Güzel memleketi talan ettiler

Çekilmez gam, keder var içimde, savaş şiddetiyle
Vurulmuş, delinmiş her yeri yara bere
Pare, pare
Kan kusan dağları
Vadileri
Harman çeperleri

Borandır, fırtınadır, yağan kardır
Bir yanım dağ öbürü derin yardır
Köprüler, geçitler sisten bağlandı
Bir baharlı güne beni uyandır

Dört bir yanım çavlayandır, nehirdir

Çatladı tomurcuklar, erik dallarını çiçekler bürüdü
Kardelenler yer altından yer üstüne
Ok gibi fırladı
Ağaçlar
Çiçekler
Çıldırmış olmalı