Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ağla, yürek parem ağla
Uzaklara yol göründü
Lapa-lapa kar yağıyor
Dağlar beyaza büründü

Başımdan boran, yel esiyor

Hücremde zaman geçmiyor
Hiç günde bana doğmuyor
Mezar gibi olan bu yer
Bana eza, dert veriyor

Gardiyan bir haber var mı?

Garibanlara güneş doğsun
Uçan kuşlar yuva kursun
Çiçeklensin tüm umutlar
Kara toprak güller koksun

Yağsız kazan bulgur görsün

Şu koca dünyada halim hiç kalmadı
Açlığa, yokluğa ömrümü verdim
Ben hep için-için gözyaşı döktüm
Yine dosta dost cana can dedim

Severek nicesine hep sarıldım

En sıcak günlerde güneşin acımasızca yakıp, kavurduğu
Kurak topraklarda, hiç yaşam olanağı kalmayan
Dalda kavrulup solmuş
Çiçek misali
Tutsak kaldığım
Şu

Keça min e delal min qurbana xweke
Here hespê min bîne barê min lêke
Kesera min xerêbîyê de zêde bû
Ez rêwîyê rêya dûrim min rêwîke

Keça min rojane li ser min baran e

Roj çû ava dem min re pir dernge
Dilêmin de kêr û gîzan, hevrînge
Agir, pêt û şewat jî min dêşîne
Çawa bikim dinya min re bêrenge

Dîsa li ser min bager û baren e

Gecenin rahminde saçlarında mehtap taradığım
Özgürlük biçmek için
Şahlanan
İsyandır ektiğim
Ey bitmeyen yürek sızım
Haydi gel

Zaman gibi akıp giden, gerçeklere ulaşmayan firari ümitlerim
Bilinmezliğin şu uçsuz bucaksız dünyasında
Yeryüzü kaynıyor yüreğimde
Göğsüme tüneyen
Bir kâbus gibi
Beni hep hayatın içinde

Her rojan bi her şevan, ax dikim axîn dikim
Ez sêwî berxê bêkes, kalekale dikalim
Digîrim, dişewitim dilêm min bêrîndare
Xerîbîstan jî zore, salane dergevanim

Herdem pir dinalim, xem dikim xemdarim