Nice zamandır, seni düşlüyorum ey gözbebeğim
Ey can ey! Yokluğun kanarken şu içimde
Nar kırmızı konca veren dudaklarını
Cihanda
Emsalına hiç rastlanmayan
En umutsuz günlerde bile
Dert, keder, açılık, yoksulluk bitmiyor
Ülkeye pislik doldu aşılmıyor
Hırsızlar başa geldi, insanlar aç
Ar-namus var mı, yok mu? Bilinmiyor
Patronların, beylerin hali budur
Boran esiyor göz gözü görmüyor
Dağları kar bürüdü, yol bitmiyor
Bağrımda hep acı, sızı kaynıyor
Sevdiğim mutlu olsun bana yeter
Vaktim tükendi, giden gün gelmedi
Her gün bağrında
Bir umutsuzluk
Bir kaygı
Başka bir acı taşıyan
Kana bulanan
Ey nazlı ülkem
Geberesi çakalların dişlerin arasında
İnsanlardan kalan
Eti parçacıklarından kan süzülüyor
Sinsi karanlığın kötülüğü
Haşereleri, böcekleri
Canavarları pusuda
Çok değerler bende mevcut!
Özlem,
Özgürlük…
Yâr, sevda gibi;
Hiç değilse
Salkım-saçak
Memleketim gibi kokan, ey komünist gülüşlü
Asla “gözünü budaktan esirgemeyen”
Tüm gücüyle acılara
Baskılara
Zulme karşı koyan
Paramparça yaşamda
Masmavi göğün altında
Bitmeyen ölüm-kalım
Girdabında
İnançları uğruna
Mazlumları hırpalayıp
İnsanları
Ağla gözlerim ağla çok dardayım
Kor ateş sardı beni, hep hardayım
Bu ne biçim yaşam, ne biçim hayat
Mutlu olmadığım bir dünyadayım
Ağla gözlerim ağla çok dardayım
Lawo êdî rabe, azadî tê
Sîya mirênê de rabe pê
Serxwebûn rojê xweştire
Li nêzîk ma, berbenga me bê
Welat ji li me re rûmete




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.