Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Yüreği dert yüklü
Yanakları ateşten gül
Gülümsemeleri çoktan tükenen
Gözyaşları çağlayıp akan
Başında kara bulutlar uçuşan
Acısı dağları eriten

Bi salane neçûm Qers ê
Hespê min jî ne revane e
Dilê min de şad nema ye
Bi rojane min şiwan e

Li salan e Qers ê dûrûm

Ji bo çareserî ya xem û derdan
Bêrawest kal û pîran siper vedan
Şervanan êrîş dan, ser neyaran
Bilind bû berxwedana gelê Kurdan

Di Kanton’a Efrîn ê de şîwan e

Ey gönül etme eyleme, gel benden kaçma
Ne olur ne olur, o ellerini bırak ellerime
Kan ağlayan yaralı yüreğimle
Muhabbetine çok muhtacım
Özlem nidalarıyla
Tekrar haykırıyorum sana

Koyun sürüsü değilsin
Çobanın ardından gidesin
İnsan olduğunu unutma
Değerini yitirmeyesin

Sen ne kul sen ne kölesin

Mehtabı, kapkara bulutların derinliğine gizlenmiş
Uykusuz kaldığım, keder dolu
Bu becenin orta yerinde
Yaprak dökümü bol
Çoktan
Ördekleri

Olmuyor kirvem hiç böyle olmuyor
Güçlü zayıfı yerde sürüklüyor
Firavunlar, Nemrutlar çoğaldıkça
Birileri şiddeti körüklüyor

Halkı sömürenler doymak bilmiyor

Bırakalım hanı, köşkü, sarayı
Defedelim halkı saran belayı
Cennet, cehnem boş laflardan ibaret
Gül- gülüstan edelim tüm dunyayı

Gezelim Muş’u, Sivas’ı, Konya’yı

Gün daha ağarmaya başlar başlamaz, her seher vakti ekmekte, aştasın;
Karanlığı aydınlatarak uyanan
Düşlerin
En derin
En koyu yerinde.
Saçı dağ çileği kokan,

Zonklayan, bitip tükenmeyen çok sancılar sabahladı
Vücudun çıplaklığına, güneş teni
Toplum sevgisi görmeyen
Efkâr, efkâr renkleri üzerinde kuruyan
Çok baharlar kanadı koynunda
Sabahlara kadar