Her yer karanlık göz gözü görmüyor
Şu âlem bizi acılara karmış
Barışa, yaşama, sevgiye düşman
Kötülükler dört yanımızı sarmış
Başıboş düzenden şikayetçiyim
Günlerim çoktan tükendi, karanlık dipsiz kuyu, her yanım hüznün zulasında
Umutları yok eden, şu çarpık dünyanın
Her şeyiyi yalan dolan
Umut ve sevinçleri yalan
Baştan sona yalan, yalan
Sözler
Dünyanın sırrına aklım ermedi
Tanrılar bile derdimi sezemedi
Şu ömürüm azar-azar tükeniyor
Umudum kalmadı, yazım gelmedi
Yıllardır ne gün gördüm nede güldüm
Yanan yüreğime ateş süzmüşler
Elime dert ile çile vermişler
Zemheri yeli üstüme esiyor
Dünyama siyah bir perde germişler
Oy önüme sönmeyen köz yığmışlar
Kanayan şu gizli yaramın ağzı her an açık
Yüreğim yanarken kendi ateşiyle
İçimde
Uykusuz gözlerim
Bulanık
Gökyüzü bana
Yanan sigaralardan habire dumanlar yükseliyor
Dudaklar dudak değil
Dudaklar sanki
Fabrika bacası
Of
Çırılçıplak umutlar
Kanîya Cezo li pala Gundê Xar'ê di zinaran de, du cîwan li dorê digerin
Û
Ew bûn sedema vê çîrok û helbestê
Ji ser kuştinê û xemgînî yê
Malan barkir
Malên Kurdan
Tükenmeyen bir acı doldu yarama
Silivri'de yattığım demir ranzada
Oy anam her an şahdamarım zonkluyor
Zaman geçmiyor, bu karanlık zindanda
Bilmem ben nasıl düştüm şu cehenneme
Diya min e delal, lê jina mêrxas
Welat dilê min de derd e, kesere
Rojan e, mîna Erez lemeleme
Kul dike min bikuje, wusa here
Diya min, hewldana me, cehda me
Tarlada buğday, arp boy verip başaklansın diye
Biz, ne çıplak ne çıplak ellerle
Topraktan taş, kesek ayıkladık
Karda, kışta
Ocaklar ısınsın diye
Biz ne çıplak ne çıplak ellerle




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.