Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Uzak oluşun derinden yaraladı beni
Özlemini çeken yüreğime
Ateşi doldu
Alev dalgaları kavuruyor içimi
Her köşesinden yoksulluk yaşanılan
Ülkemde

Bize yol verin yol verin ey dağlar
Dereleri, vadileri aşalım
Biz kurda, kuşa, şaha yem olmadan
Yıldızlara, güneşe ulaşalım

Bize yol verin yol verin ey dağlar

Oy bana kıyan kardeşim insan canına kıyar mı?
Bak ab-ı revan oldu kanım, hiç dinmiyor gözyaşlarım
Sol yanım derin yaralı şu ciğerparem kanıyor!
Sen oldun alev, ateşim derin yanan kızıl harım

Beni vuran zalim kardeş her yanımda sızı, ağrı,

Feryatları duyuyor musun?
Olanları bilmiyor musun?
Kış geçmiyor ki bahar gelsin,
Her gün biraz tükeniyorsun.

Bağrına düşen bir sancı mı?

Öyle bakmayın
Dış görünüşüme
Dipsiz gecelerde
Çok kere yüreğim yandı
Bağrımda
Yılların kanayan yarası var

Ölülerin gözyaşıdır
Toprağa süzülen
Mevsim kıştır
Çiçekler üşüdü
Turnalar göçtü gitti
Tohumlar boy vermiyor; yaşam aynı hep kötü

Bakışında ki gizemi çözemiyorum
Sen o gülüşünle yaktın beni yanıyorum
Ne olur dere ol nehir ol ak içime
Ben gül yüzüne baktıkça harlanıyorum

Bana gönül kapını aç mutlu olayım

Umut zamanıdır, o gülen çiçekleri uç verdi şimdi
Bana yabancı olan, bahardır şu gelen
İçimdeki deli rüzgâr esiyor halen
Sanki dünkü gibi
Bugün yine
Yüreğim üşüyor

Alevi, Sünni ayrımı yapanlara
Fitneyi, fesatlığı kâr sayanlara
Hacı, hoca, dedeleri övenlere
Zaman olur gün olur hesap sorarlar

Sünnilik üstünlükmüş gibi yayanlar

Sen gittin gideli ben hiç sensizliğe alışamadım
Sensizliği çekemiyorum artık
Yokluğun cenderesinde
Vurgun yiyen yüreğim
Senin için
Günlerdir kan ağlıyor