Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Min morane, min bagere
Ev ne meşe ne jî gere
Lêlê destê min bigire
Dil heşîyar bû te digere

Ev çi leze, ev çi reve?

Dinmeyen gözyaşlarını çorak topraklara
Katmerleşen kederini
Bitmeyen dertlerini
Mavi göğün altında
Rengârenk çiçeklere konan
Kelebeğin ömrünü kısaltan

Yine matemli bir günün sabahında, açlıktan uyanan
Saçları alabros kesilmiş
Tüm gözyaşları
Yosun bağlayan
Ey Kürt çocuğu
Unutulmaz bıçak sırtındaki

Şîyar bin gelên me, derd ket nav deman
Ber zilma neyaran, mirin hat xuyan
Em gelên bindest in, her der bû dûxan
Her derd me zêde bûn, bo me hemûyan

Destê xwe bidin hev, zêde hêzdar bin

Tu taya rojê yî ku li ser dilê min dixe
Tu xunava ku tîbûna axa min dişkîne
Ne qedexe dikarin me veqetînin, ne jî çiya
Çimkî evîna rastîn, di can de dibe derya

​Bila bayê zeman rabe, bila bibe bahoz

Küllenmeyen yanan yürek zamana
Gönül de vefasıza bel bağlamazmış
Kavuşmaya gelsen ben yaralıya
Dağlara kar yağar, yol aşılmazmış

Delirip hançerleme! Gönül sevindir

çime vuruyor, derinden derine o yol, iz bilen gülüşlerin
Uykuya çok hasret kaldı, şu melül gözlerim
Hangi sıradağlara savurdu
Beni
O bakışların
Bir bilinmeze, bir muammaya doğru

Yüreğimde tutam, tutam ateş var
Melül gözlerim hüzünle bakıyor
Gönlüm dara, dilim de zâra düştü
Bu hasret beni derinden yakıyor

Kalan ömrümü nerdeyse tükettim

Üstüme, başıma zulmü sinerken
Şu yüreğim pare, pare yanarken
Çekilmiyen çilem beni boğarken
Her saniyem, her günüm bir kıyamet

Günlerdir ruhum üşüyor vesselam

Haram edilen şu yaşamda, başka bir şeyim yoktur
Yürğimdeki sevdmdan gayrı
Sevgiden, umuttan değil
Ekmekten
Aştan
Bahardan yoksulum