Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Karardı gökyüzü, günüm ah dolu
Yeter zülüm yüreğime dokunma
İçime, tenime ağu işledi
Her gün efkârlıyım bana dert sunma

Borandır, dumandır yüzüme vuran

Bir umut uyanıyor, elin toprağa ektiği, yeşerip filizlenen tohumdan
Aydınlık arıyan! Zifiri karanlığın ötesinde
Mutluluk güneşine koşuyor
Sende gerçeği, umudu yüreğine nakşet
Gel "elimden ne gelir" deme, kaldır başını dimdik
Kurban olayım kanayan yarana

Can sen yudum, yudum her nefes, her tutam sevgisin
Öylesine tutkunum, öylesine yangınım ki sana
Yağmur bekleyen
Susuz kalan
Çöl gibiyim
Hasretin yüreğimde dayanılmaz bir acı

Hain kurşunlara gelen
Yiğit umudun bitmesin
Acın bende şad mı olur?
Seni vuranlar gülmesin

Bugün de bir can vuruldu

Hiç yüzüm gülmedi, umutlarım  çiçeklenmedi
Yeryüzünde gülümseyen
Gün görmedim
Mehtap
Yıldız
Güneş

Böyle midir sizin geleneğiniz ?
Öfkeye esir olmuş, yüreğiniz
Kahrolası, dön bir yarınlara bak
Vuran siz öldüren siz! Biz öleniz

Senin gözlerin doğruyu görmez mi ?

Doğuyor gün doğuyor
Dağların arkasından
Kardelenler uç verdi
Karların arasından

Doğuyor gün doğuyor

Nasıl anlatayım seni dünyaya
Oyunlara gelme, emekçi köylü
Umuduna sarıl, bu kavga senin
Büyük bir güçsün sen, onurlu köylü

Gasp edilmiş hakkın var alman gerek

Avuçlarından bir nebze huzur, bir tutam mutluluk
Gözlerinden ışıl ışıl ışıldayan
Umut
Yüzündeki emsalsiz
Gökyüzüne şimal zühre olan
Güzelliğin

Karınca gibi hep çalışan, işçilerin ekmek kavgasında
Yaşam cam gibi paramparça
Kendi saltanatı
Kendi çıkarı için
Hak, hukuk ve adaleti yok sayan
Doğayı katleden