Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Havalanma öyle, dev aynasında
Gün gelir, çalımın senide yutar
Her gün bahar olmaz, bir gün kış gelir
Gülün, gülüstanın o gün buz tutar

Yükseklerde uçma, evin yıkılsın

Mut benden uzak! Hoşbaht bana ağyar
Ne tacettin, ne taht ne mal isterim
Erzincan'ı,Erzurum'u görestim
Ben Kağızman'ı, ben Kars'ı isterim

Dost şu yüreğim mutluluğa muhtaç

Aramıza geçit vermiyen dumanlı yüksek dağlar
Birer birer derin vadiler yığmışlar
Sen dağların
Vadilerin
Fidanlı, çiçekli
Rüzgârı efil efil essen

Ellerinde kına üstünde ben var
Gülüşün geceye dolunay olmuş
Upuzun saçların zifir karanlık
Örüğün dağlardan akan sel olmuş

Ekilen tohumlar boy boy çoşuklu

Güneşin altında, bir yangının kara bağrında, bağımsızlık için
Kavrulan bozkırın ortasında
Bir adım bile, bir adım bile
Geriye gitmeyen
Tükenmeyen bir ısrarla
Habire zafer koşan

Gece yarısı, bitmeyen zemheri karanlığın arasında
Çığlık çığlığlığa süzülüp giden
Yanık ve hazin sesiyle
Yalım, yalm yürek yakan
Mendillerle
Dualarla

Bir bilesin, hep sen varsın içimde, birde bin of
Olur-olmaz bir biçimde
Bir sancı
Akıyor içime
Ne olur yalnız bırakma
Beni

Ağaçlar boynunu bükmüşler, delidolu esiyor meltem rüzgârları
Turnalar dizi, dizi dizilmişler
Şimdi göç zamanı
İçimde
Bir burukluk var
Dalından acıyla

Öpücüklerin cümlesinde yaşamak istiyorum, seni sende
Hiç ipe sapa gelmeyen, tüm dileri anlayan
Kucak dolusu en içten çağlayan
Sevgimle
Uçsuz bucaksız
Gökyüzü kadar

Her an beni benden alan
Hiç dinmiyor içimin harı
Güvendiğim şu günlerin
Hiç bitmiyor kışı karı

Efsunlu berrak gözlerin