Halkların Ortak Acısı

Düşünüyorum bu gece, bütün şehir
uykuya dalmışken
Senin kişiliğin yansımasıdır
Gecede
Bir memleket türküsü gibi
Bir bahar dalı gibi taze,
Biraz buruk, biraz keder sma çokça da umutlu

Sen bir Karadeniz çocuğu inatçılığıyla dik duransın
Yüreğin Kürt dostu bir kardeşin
Sıcaklığıyla geniş,
Mazlumun olduğu her yerde,
Sen yoldaşsın, sen sesin, sen nefessin

"Selvi Boylum" bir sevda türküsü
"Al Yazma" boynumuzdaki
En kutsal yemin
Emeğin simgesi
Sevdanın nişanıdır
Bizim kitabımızda
Zulme eyvallah demek yok
Yoksulluğa da, inkara da boyun eğmek yok

​Sırtını dağlara, yüzünü hakikate dönerek
Senin gibi
Korku nedir bilmedin
Geri adım atmadın.
Ölüm dediğin nedir ki?
Bizi yolumuzdan çevirecek
Bizi davamızdan soğutacak bir gölge bile değil

Ve biterken o büyük film, Al Yazma rüzgârda dalgalanır.
Sevgi neydi?
Sevgi
İnsanın insana tutunmasıdır,
Sevgi, emekle yoğrulup hakikate varmaktır

​Ölümüne yaşamak bu olmalı
Sen gibi
Yıkılsa da dünya
Eksilse de ömürden gün
Yada bir ömür
Dediğin gibi
"Biz bu yola baş koyduk bir kere"
Bu gece, bu karanlıkta
Bir kez daha haykırıyorum
Sevda da bizim
Kavgamız da bizim
Ölümüne yaşamak da bizim

Üstadım sen ölmedin, ölmesin
Bütün Türkiye, bütün bu topraklar seni
Yüreğinde
Bakışlarında
O bitmeyen kavgasında taşıyor.
Çünkü o yürek
Sende haksızlığa karşı çarptıkça
Ne filmler biter, ne de sen ölürsün! Nede zulüm direnmek

Mehmet Çobanlğlu
27.06.2026
Karaburun