Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Bir gürültü koptu, hıçkırıklar düğümlendi gecenin boğazına
Karabasan değil, karanlık geceyi saran
Öfkelenen acımasız
İnsanlığın korkulu rüyası
Kudurmuş depremdir
Şubat'ın koynunda

Gönül bahçem soldu, açmıyor güller
Geçmiyor bendeki azgın yaralar
Ah u feryat ile nicedir ağlarım
Görmez, duymaz beni yakan buralar

​Felek ne istiyor benden bilinmez

Tüm günlerimde acı var, tasa var
Uzak diyarlarda kalmayın gelin
Bendeki umutlar viran olmadan
Ey turnalar tez edin dönün gelin

Gönül dağıma rüzgârlar vurmadan

Gökteki kara bulutları aşan
Küçük civcivlerin yorgun anası
Yağmur gibi gözyaşı dökme
Bana uğra mavi göğün turnası

Günlerce gurbet, sıla arasında

Her kuncên te bihuşt e li baxçe ye
Tu beybûn tu nêrgizî û binevşî
Tu warê bav kalanî tu rumetî
Tu jiyanî û evinî pir xweşî

Av û hewa, kevirên te jî jiyan in

Sibeha min, nîvro ya min, roja min
Sosina min, kulîlka welatê min
Li van rojan, min re dîsa heware
Min derde, were bibe dermanê min

Hêvî ya min, şadî ya min, canê min

Em deyndarê qîzên me ne
Keçê me re şabûnî yî
Tu ronî ya roja me yî
Ji gelan re mizginî yî

Tu him gul î him bihar î

Tütündüğüm dalı kurtlar bürüdü
Bugün delik deşik kalbur gibiyim
Ahım, vahım bağlarda yankılıyor
Dalından dökülen meyve gibiyim

Bu senede hiç rahat yoktur bana

Baharda gül, çiçek çok olur
Yâr bana gülümse ne olur
Tut elimi, Kars'a gidelim
Orada bahar güzel olur

Canım gel bu elden göçelim

Gul hêşîn bûn di baxan de
Lê qemera xemze çal ê
Wek havîn î, wek bihar î
Pir xweşik î, lê çav reş ê

Kulîlk vebûn li ser daran