Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Kağızman'ın nar güzeli
Hele eylen de konuşak
Kız ne güzel bir şalın var
Bağlamışsın mor bir kuşak

Sen dağların maralısın

Çewlik düzlüğünde küçük bir çoban
Okuldan, eğitimden mahrum gariban
Sürüden ayırmıyor gözlerini
Ana kurban, baba kurban, can kurban

Küçük yağız çoban, bir dağ başında

Halk düşmanlarına o vermez aman
Yüreği merhamet, sözleri derman
Gözleri kömürdür, kaşları keman
Sevda pınarıdır Kürt kızı her gün

Kağızman çarşısı sevdiği vatan

Dumanlı dağları var
Efil, efil yeli var
Aras'ı duru, berrak
Sessiz akan suyu var

Türkmeni var Kürdü var

Zulmün elleri tüm yaşama düşman
Köylü mağdur, işçi mağdur, ırgat aç
Akan ter emekçinin alın teri
İşçi-köylü aşa, ekmeğe muhtaç

Zülüm konta, zengine bahar olmuş

Koncaksan şayet, gel kon  özgürlük için çırpınan
Şu paramparça yüreğime
Fakat
Kanatlarını incitmeden
Gaganı kanatmadan
Kendini üzmeden

Paramparçayım, gecenin içinde, her taraf zifiri karanlık
Acı vuruyor yüreğimin arasına
Geceme doğmuyor
Ay
Geceme düşmüyor
Mehtap

Gel gönül, seninle buradan göçelim
Can tut ellerimden, kalk pir olalım
Bıktık tepemizde duran dertlerden
Can yoldaş olalım, gel yol alalım

Anlasana gönül uyma feleğe

Zalim yoksulluk bizi tüketmeden
Aramıza ölüm, kıran girmeden
Kahpe felekte bizi eylemeden
Kalk gönül kalk, bu diyardan gidelim

İçim çok yanıyor derdim, acım var

Tebessümünü yansıt, kamaştırı gecemi bu gece
Yıldızlar raksetsin
Göğün, en güzide yerinde
Yaşadığımız
Gezegenin üstünde
Yeni bir yaşmın