Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Aklım başımdan, ruhum bedenimden gitmeden önce
Senin sıcaklığında buz gibi erimek isterdim.
Eğer
Karlı kışıma,
Zemherime
Cemre olup düşsen;

İhtiyar oldun ihtiyar oldun!
Üşüdün sen çöle döndün
Yüreğin hüzün dolu
Duman sardı yaşamını
Oy görmez oldu gözlerin

Burnumda tüten, sevdiğim ilkbahar
Sar beni sarmala, et beni mazhar
Kavak yelleri esse de başımda
Yerini zevk û sefa almaz zinhar

İlkbahar yaşama renk katarsın

Pel tune be gul nahewe
Gul çiqilan de bedewe
Dest nedin gulîyên gul ê
Pir tenike zû ditewe

Zozanan de gul tijîne

Bülbül, niye feryat, figan zar edersin
Boynunu bükme, ciğerimi yakarsın
Gülün dalı kırık, gül sararmış, solmuş
Ey bülbül başını alıp gitmeyesin

Bülbül sen gülün, gül desenin sevdalın

Delalamin, çavraşamin gulek’e sor li çepê min
Rengê ser jî reng rengîne û mina ala welatê min
Gule min ket birîndarim welat germa nav dilê min
Xwîn min diçe pir gewez’e dara merx’ê ber serê min

Ez şervanê ser van çiyan, ser min de berfe û baye

Evîna nav dilê min, ne kelemên gulane
Gul, gulpik vedidin, gula min jî şîlan e
Tim diçûrske kozire, evîna dilê min e
Ev lerza nav dilê min stêrkê şeva min e

Derdorê min welate, dilê min de evîne

Bilbilên li ser şaxên gul nemane
Lo dilo! Gelo ev çito zamane?
Bi axînî û fîxan ketiye gul
Gul re berf û baran, mij û dûmane

Gul û şaxan xeman diherimînîn

Yüreğindeki duygu seli denizler, deryalar kadar büyük
Uçsuz-bucaksız berrak gülüşü bahara, yaza
Sıcak bakışları güneşe, aya emsal
Gözlerindeki esrarengizlikte
Umut yeşerten
Her ah çekişinde

Efil-efil esn rüzgârdan, dağılan saçları yüzüne dökülen
Manalı bakışlarıyla huzur veren
Gelişiyle
İçime heyecan düşüren
Hazan dolu
Ömrüme aldırmadan