Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Yüreğime serinlik düşüren, tarifsiz toprak kokan ellerinde
Geceye-gündüze ve rüzgâra aldırmadan
Dağ-bayır demeden
Yaban otlara, çakıllara
Her türden zorluğa rağmen
Yılmadan

Gözleri yıldız-yıldız, yüreği deniz, elleri umut taşıyan
Emeğin özgürleşmesi için uzanan yolda
Bağrında ki güzellikler
Özgürlüğe
Kök salan

Ji min re ma kul û derdê girane
Mîna keser û xema bêkesane
Dem jî min re keder û nexweşî ye
Wek koçberîya gelê me Kurdane

Li min re tengasî ye û qirîne

Düğünü mahşere kalan! Ölümü dertli bir destan olan
Mirsevdim, yıllardır dağ başındasın
Masmavi gökyüzü altında
Baharı
Çiçekler açan
Sonbaharı

Umutlarım kırık, gözlerim yaşlı, geceler uzun
Bu senede içim paramparça
Yâri sormayın bana
O şimdi
Zindanlarda
Ancak

Günlerdir şu yolları yürüyorum
Aldım başımı geçip gidiyorum
Zalim feleğin yüzünden gülmedim
Gelmeyen yaz, bahara ağlıyorum

Yol vermiyor, karlı, dumanlı dağlar

Senin sevgin gönlümde filizlendi
Sana boran, sana ayaz değmesin
Kokulardan en güzel koku senin
Sen benim mor orkide çiçeğimsin

Güzel Maraş'ın Geban yaylasının

Dağ yolundan gelen kız
Yüzüme baktın güldün
Senden bana umut var
Beni sevdaya koydun

Yamaçların dibinde

Gözleri güler ama
Yüreği yaralıdır
Değmeyin yavrusuna
Bu dağın maraldır

Hasretir bir gülüşe

Uyurken dudağında gülümseyen, kızıl gelincikleri, güne gülen
Firari bakışlarından sevgi derlediğim, özgürlük gülü
Oluk, oluk
Gül bana
Eteklerinden gonca çiçekler toplanan
Umut kaynağı