Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Yaşamak uğruna, ufuklarda karanlıkları yırtarak
Şafak gibi aydınlığın habercisi ol
Her gün her gece
Kükremiş sel gibi
Mazlumların kavgası gibi coş
Zaman

Bana yol göründü, gidesim geldi
Bu nasıl bir hayat? Ölesim geldi
Ektiğim çiçekler bensiz kalacak
Ah şu ayrılığa sövesim geldi

Bugün toprak bana derinden susmuş

Söz bende, dil sendedir,
Yüreğimiz çeliktendir…
Kul hakkını yedirmeyiz,
Yenilmeyiz, güç bizdendir…

Yoldaş olduk can canayız,

Bir yanım, yüzü hiç gülmeyen, yaşı bilinmeyen
Her genç kızın hayalindeki gelinlik gibi
Baştan aşağı bembeyaz
Hep yapyalnız
Başı pare-pare dumanlı
Her an

Güneş bakışlı, sıcak gülüşlü, yüreği sevgi deryası
Çağlayan bir bahardır yüzünden akan
Her şeyi güzel yapan
Kınalı elleriyle
İpeksi saçlarını tarayıp ince, ince ören
Gözlerinden

Aldım başımı çıktım, tozlu yollara
Gözyaşı akıttım toprağa, taşlara
Ah anam ah ne çok acım, derdim varmış
Feryadım ulaştı şu karşı dağlara

Anam hiç tutmuyor ellerim, kollarım

Ölümüne de olsa ben dönmedim
Para- pul menfaat için gelmedim
Anam emdiğim süte yemin olsun
Asla eğmedim başımı eğmedim

Kurşunlandım, benden yükseldi çığlık

Arsız karanlıklar, bitmeyen hüznü hep yüreğime akıttı
Boynum hep bükük, güzlerim yaş dolu
Dağ doruklarından
Esen yel
Bağlardaki güller
Derdime ilaç

Duyun beni ülkemin insanları
Dost sen de gördün mü olanları
Yine kuduz kurtlar, itler türedi
Sağa-sola sıçradı salyaları

Bilinen toprak, vatan bölünmedi

Mehtap kararmış gecden, yıldızlar dökülmüş gök kubbeden
Hüzünle çöken ufuklar feveran kopardı
Keder ve acı yüklü yürekler
Güller, goncalar büzülmüş
Gecenin kollarında
Ağla