Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ey bacılarım, kardeşlerim, canlarım
Gurbet zordur, çekmeyen bilmez ben gibi
Ey gökten kopan, dökülen kor yıldızlar
Gurbet acısı bendeki yara gibi

Şu gurbet derdi hep bana köpürüyor

Hep ismini haykırıyorum, toplara, tüfeklere inat
Serpilip-serilen uzayıp giden yollara
Yeşil ormanlara
Yüksek dağlara
Pınarlara
Vadilere doğru

Gözlerin güllyor içi yaş, içi hüzün dolan melü gözlerime
Gözleriyle bana gülümseyen güzel
Issız bir yalnızlık var
İçimde
Gözleri sürmeli
Bakışların mızrap, gönlüm cümbüş

Her günüm bir talan, ömrüm yine Haziran'da yarım kaldı
Kimse bilmez yalnızlığımı
Her an bana karanlık
Devr-i zaman
Bu bir ecel mi?
Yalnız gözlerim değil

Ne olur anla beni, dertlere gark olan gözyaşlarımı
Gizleyemem senden
Çünkü
Habire kızgın
Ve inatçı
Bir

Belki son direnişimi yaşıyorum, bu şehirde
Kanayan yaram büyürken yüreğimde
Artık her anım hüzün deryası
İçime bolca acı dökülüyor
Ne yazık ki dalında
Çiçekleri

Istırap çeken sahipsiz kalplerin, günbatımın akşamında
Barbarlığın, vahşetin doruğuna çıktılar
Kahr eden hüzün seliyle
Ateş olup yağan
Gözlerin güzelliğinde
Kırıntılarına kadar

Bu nasıl bir zaman, nasıl bir Temmuz, her yer yanıyor bu sene
Canını sevdiğim can, bugün İstanbul yanıyor
Derdiyle yandığım
Caddeleri
Sokakları
Yanan

Yıldızların penceremden döküldüğü yerdesin, bu gece
Denizle mehatabın kucaklaştığı vakittir
Sen hep yanımda olmalısın
Her zaman
Sahile vuran dalgaların
Çakıl taşlarıyla buluştuğu yerde

Yüzünü bulutlara kaldıran, yeşili özleyen dallar tomurcuklandı
Hava sakin, deniz mavi, dört başı mâmur ilkbahar uç vermiş
İstanbul'a güneş ha doğdu ha doğmak üzere
Çöp toplayan kadınlar, çocuklar
Erken yola koyulmuşlar
Yeşille dans ediyor mor erguvanlar