Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Gözleri zeytin karası geleceğe umut saçan
Gamzeleri kan deryası, yaraları güller açan
Mor dağların eteğinde yıldızlara gülümserken
Obüslere hedef olan Qileban’lı küçük Zilan

Ölüm gelmiş kol geziyor! tüm mermiler can alıyor

Ev çi hal me qevîmî
Dil bîrîne çav tevizî
Ev rewşê reng reşe
Dil,jiyan,roj meliqî

Ev ne hal lo ne tişte

Dünden kalan kavgamızla
İsyan ateşini yaktık biz
Yaşama olan sevdamızla
Özgürlüğe koşuyoruz
Ölümüne
Zindanlarda

Dur durak demeden,
Yelesinden tuttuğun
Üzengisiz, eyersiz,
Özgürlük güneşi süren
Ey atlı!
Telaşın, koşuşturman yarınlara mı?

Ve yine yeni Bir Mayıs! !
Özgürlüğün gelişi
Emeğin kavgası…
Beraberliğn,kardeşliğin
Sömürülenlerin
İşç,emekçi,köylü

Bu sömüren düzende her yerimde bir yama
Böylesi bir devranda, yüreğimde bir kama
Kan akıyor her yerde, müsebbibi devlettir
Hak dedim hukuk dedim, beni attılar dama

Sırtımdaki bu kambur sistemin bütünüdür

Kimi devlete yaslanmış halkı soyuyor,
Vurmuş vurgunu almış yükünü gidiyor
Emeği aşıran tüm hırsız kodamanlar,
Şu rezil düzende yoksula laf ediyor.

Kimi patron-ağa olmuş kimi de bey,

İşte böyle
Törpülenmemiş acılar
Sonsuz karanlığa gömülen
Zor yaşam, sınıflı toplum
Kağızman’ın kırsalında
Müfrezelerden kaçan

Damağı memede
Acısı yüreklerde
Bedeninde şarapnel kalan
Etleri paramparça
Çığlıkları zar-i fizan
Yanakları tanınmayan hale gelen

Kaşlar kara o gözleri mühür
Bir canan gördüm yolu gönül
Zülüfler kömür,dişler mercan
Onüç,ondörtlük taze bir gelin!

Sunaboylu o taze esmer gelin