Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Bîr nakin em bîr nakin
Denîz,Yusuf, Hûseyîn
Dardabûnan we şêran
Biratîya Kurd û Tirkan

Ulucanlar binde helşe

Devrim bir tohum gibidir!
Avuçlarda kayar
Düşer kara toprağa
Derinliklere süzülür
Evleklerde,çukurlarda
Basılır,çiğnenir…

Dîlane xweş dîlane dengê defê û zirnê ye
Gazî xaltî,meta kin ev dewat keça me ye
Kombun hatin cîwanin keç û xortên cînaran
Bûk û zava xemilîn mase wan de gul hene

Keça me bûka xelqê,lawê me zavê xelqê

Belê îro şadîye,dilşahî û dîlane…
Ev roj rojeke xweşe wele bile pir şêne,
Werin werin govendê dîlan dîlan dîlane
Daweta keçameye berderê malameye.

Çi rinde û çi xweşe ev roj me re dewate,

Li dilê min helhilî
Bêrîna min hincirî
Û gula me veneda
Bilbila min xeyidî

Kezeba min helisî

Bilmem ben bir deli, divane miyim?
Her bir yerde kaçar oldum,
Günüm gece oldu, gecem de zindan,
Şu başımı alıp gider oldum ben.

Olduğum gibiyim yalan olmasın,

Benim ezilen yüreğim ben yıkıldım, viraneyim
Bir sen bilirsin birde ben, gayri boynum bükük benim
Bir yanda esen poyrazdır bir yanda vuran düzendir
Başımda dolaşan derttir, hüzündür ah ben neyleyim

Benim elim, kolum bağlı şu cenderede yoruldum

Öfke sinmiş yüreğine kan bürümüş gözüne!
Bir saltanat tutkusudur işlenmiş yüreğine,
Özentisi padişahlık emir-ferman sevdası;
Sağ gösterip sol vuruyor güvenilmez sözüne

Fakir-fukara edebiyatıyla çok rol aldı,

Matem kokulu yaslı Menice annem,
Rengârenk kelebekler, körpe bahar çiçekleri…
Boynu bükük lâleler, mor, kızıl, mavi sümbüller,
Bahar’a sayılı günler kala ocağımızda bir ağıttır bizim.

Yeryüzüne huzme huzme dökülen güneş;

Ağ ez xemgin ez rebenim
Dermanê min jî welatê me
Ax ez dîn im û dil bengînim
Evîna min ew gula geweze

Ez dikişim lo şevan û rojan