Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

İşte böyle
Törpülenmemiş acılar
Sonsuz karanlığa gömülen
Zor yaşam, sınıflı toplum
Kağızman’ın kırsalında
Müfrezelerden kaçan

Ne bahar ne yazım nede bir gülüm kaldı,
Kara kış tez geldi yine bu yollar dumanlı!
Sıla özlemi yüreğimi sardı ben yine yaralı;
Ne takat nede güç ve nede dermanım kaldı.

Yaş geldi geçiyor lâkin ömür kısa sıla uzak,

Yürekten yüreğe sevda ateşi
Hep çağlar akar gönül nehrinden
Akar da akar sevdayla aşk ile
“Sevgi yoksa eğer yaşam yavandır” der

Aşk bir gönül işidir yüreğini al gel

Têrên tê bi her denga
Fîqê dixe û her renga
Xwezil xerîbî nebûya
Gel şabîa şahî,şenga

Têrên tê reng li reşe

Ve yine yeni Bir Mayıs! !
Özgürlüğün gelişi
Emeğin kavgası…
Beraberliğn,kardeşliğin
Sömürülenlerin
İşç,emekçi,köylü

Kaşlar kara o gözleri mühür
Bir canan gördüm yolu gönül
Zülüfler kömür,dişler mercan
Onüç,ondörtlük taze bir gelin!

Sunaboylu o taze esmer gelin

Ardıma düşen kederdir, ben derinden yaralıyım
Dinmeyen gözyaşlarımdır acıların diyarıyım
Yüreğim yanan volkandır içim ateş, alev, hardır
Dumanlı dağlar yol verin başımı alıp gideyim

Gözlerimden akan yaştır beni bitiren hüzündür

Zalim çekil git rezil etme günümü,
Dalını kırma, mağdur etme gülümü,
Hiç acıman yok, çekil artık dünyamdan.
Gülüme kıyma, heder etme ömrümü,

Gelen bahardır, aktı girdi gönlüme,

Ah bana,vahlar bana!
Bu canım olsun sana
Ne ettim ne eyledim?
Oy yar küstün bana

Ah olsun vahlar bana

Ay dîlberê, birîndarê, xemgînê, rebenê
Îro gulên baxan cilmisîn ax ev çi hale?
Ey dîlberê dîsa havîna me bû zivistan
Berfe û barane wax li bilbilan re roj tale

Îro me şîne rondik çavên me bûn kanî