Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Lê zerê por geverê mala me hemberê rê,
Rojane bendî teme, tu çim nehatî hê?
Min çavberda bejna te tu ketî nav dilê min!
Ez evîndarê teme zû were sebra min bê.

Amura porê te şe, porê te jî pir geşe…

Parmaklarından yıldızlar
Gözpınarlarından yaşlar
Dudaklarından ağıtlar dökülen
Savaş içinde her an ölümle olan
Umutlara koşan
Kürt kızı Evrim Demir’im ben.

Şafak koşsun sabaha artık bize gün doğsun
Karanlıklar yırtılsın vatan aydınlık olsun
Susmayın hep haykırın şu dağlar yankılansın
Yürüyün koç yiğitler zalimler bizden korksun

Ay çıksın bulutlardan memlekete nur dolsun

Kelebeğim narindir hep güzeldir, şirindir,
Kanatları rengârenk gökkuşağı gibidir,
Dokunmayın, tutmayın ardı sıra koşmayın
Aman canım çocuklar vallah o da canlıdır.

Kelebeğim çiçekte bir yıldıza benziyor,

Yürekten yüreğe sevda ateşi
Hep çağlar akar gönül nehrinden
Akar da akar sevdayla aşk ile
“Sevgi yoksa eğer yaşam yavandır” der

Aşk bir gönül işidir yüreğini al gel

Arı sever hep yol gider çiçeklerde toz toplar
Gül dolaşır polen emer döner kovana döker
Koza örer oğul yapar larvası arı olur
Tüm dertlere derman olan petek petek bal verir

O küçücük karıncalar hep azık peşindeler

Bahar mısın yaz mısın, can mısın canan mısın?
Güneş kadar sıcaksın, volkan mı yürek misin?
Şiirlerde, mısralarda ismin çok yazılı,
Gül, gülistan Kağızman ey Türkmen, Kürt diyarı

Ey Kağızman Kağızman bağ, bahçesi çayırlı,

Ne bahar ne yazım nede bir gülüm kaldı,
Kara kış tez geldi yine bu yollar dumanlı!
Sıla özlemi yüreğimi sardı ben yine yaralı;
Ne takat nede güç ve nede dermanım kaldı.

Yaş geldi geçiyor lâkin ömür kısa sıla uzak,

Seni düşündüm
Yalnız ve yalnız seni
Ağladım geceleri
Sabahlara değin
Seni düşündüm seni

Oy keşke ayrılık olmasaydı
Şu yüreğimde yanmasaydı
Kınalı küçük yavru serçem
Bana gün ve yaşam kalmadı!

Döne döne şu baş ücümda