Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Em rabûn rabûn rabûn gelên kurdan tev şabûn
Me re şêne û şaî, qadên me jî tijî bûn
Ez qurbana koma me mêrin, jinin, zarokin
Şadîmanî ya meye ev roj me re bû hebûn

Hatin hatin tev hatin gelên kurdan pir hatin

I saw Kurdistan
The mouth was full of smiles
Love your heart
There was freedom in his heart
Days it seems the sun, lit up on every side

Ne gündür ne de gündüz güneş doğmak bilmiyor
Her alan çok karanlık ayazda hiç dinmiyor
Çok emek sarfettik biz yol aldık yürüyoruz
Hem duman hem sistir göz gözü görmüyor

Biz köylü biz rençberiz hem eker hem biçeriz

Ah gençliğimi çalan zalim yıllar,
Ne ettin bana? Kapandı tüm yollar,
Ömrüm tükendi yüreğim de yandı,
Vah gözlerimin feri de kalmadı.

Ömrüm ölümün dönülmez yoludur,

Zimanê me şêrîne zimanê me zehf xweşe,
Sedsalane naqede bo me Kurdan tim heye!
Soranî û Goranî,Dimilî û Kurmancî,
Her çar jî yek zimane zimanê me pir geşe.

Û zimanê zikmakî zimanê xwezaîye;

Nuh’tan bu yana sermaye sömürü dünyası
Tüm halklara hiç yok biraz faydası
Daim kelepçe vurulmuş nasırlı ellere
Özgürlüğe vurulan tüm zincirler halkası

Vurgun vuranlar hep şu göbekli bey, paşalar

Çûme nav wan zozana
Kanî,newal,ber bêrma
Zevî,mêrg wan kulîlka
Jor de dengên qulunga

Quling hatin tof,refan

Oy keşke ayrılık olmasaydı
Şu yüreğimde yanmasaydı
Kınalı küçük yavru serçem
Bana gün ve yaşam kalmadı!

Döne döne şu baş ücümda

Arı sever hep yol gider çiçeklerde toz toplar
Gül dolaşır polen emer döner kovana döker
Koza örer oğul yapar larvası arı olur
Tüm dertlere derman olan petek petek bal verir

O küçücük karıncalar hep azık peşindeler

Bahar mısın yaz mısın, can mısın canan mısın?
Güneş kadar sıcaksın, volkan mı yürek misin?
Şiirlerde, mısralarda ismin çok yazılı,
Gül, gülistan Kağızman ey Türkmen, Kürt diyarı

Ey Kağızman Kağızman bağ, bahçesi çayırlı,