Yine gece ayaz mı ayaz
Bahara sayılı günler var
Derinden gelen o uğultu
Evleri sağa sola savurdu
Şafağa karşı yer sarsıldı
Meş meş xweş dimeşe
Ser milanda cut keleşe
Ew şêre lo şervanê me
Û daxwaze welatê me
Ew mêre xweş camêre
Ev çi dimen çi dûmane? Fîgana, fixana dilane,
Zordestî ya neyarane, hawarîya me gelane!
Derdê welat pir girane, deşt û zozan lê xopane…
Mal wêranin gund xeranin, xemgînîya me gelane.
Ev zor dewlet yê Tirkane, dijrabûna me Kurdan e,
O yıldızlar o yürekler
Gecenin sabahında
Birer birer
Sessizliğe gömüldüler
Onlar o canlar
Şimdi dost arar oldular
Arı sever hep yol gider çiçeklerde toz toplar
Gül dolaşır polen emer döner kovana döker
Koza örer oğul yapar larvası arı olur
Tüm dertlere derman olan petek petek bal verir
O küçücük karıncalar hep azık peşindeler
Bahar mısın yaz mısın, can mısın canan mısın?
Güneş kadar sıcaksın, volkan mı yürek misin?
Şiirlerde, mısralarda ismin çok yazılı,
Gül, gülistan Kağızman ey Türkmen, Kürt diyarı
Ey Kağızman Kağızman bağ, bahçesi çayırlı,
Oy keşke ayrılık olmasaydı
Şu yüreğimde yanmasaydı
Kınalı küçük yavru serçem
Bana gün ve yaşam kalmadı!
Döne döne şu baş ücümda
Rohilat û roj hat hilat
Rojava heta serhat
Havîne dem jî bihar
Gul,zozan,dile welat
Deme dem ev deme
Atılan bomba atılan kurşundur
Tetiği çeken ise parmaklar
Yağan yağmur değil
Kar değil
Sıktığınız kurşunlar
-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.