Ev çi dimen çi dûmane? Fîgana, fixana dilane,
Zordestî ya neyarane, hawarîya me gelane!
Derdê welat pir girane, deşt û zozan lê xopane…
Mal wêranin gund xeranin, xemgînîya me gelane.
Ev zor dewlet yê Tirkane, dijrabûna me Kurdan e,
Oy geldim ölüme geldim,
Kardeş vurmaya geldim!
Oy bacım ben cephede
Sülüs aldım öyle geldim!
Ben geldim oy dostlar
Yine gece ayaz mı ayaz
Bahara sayılı günler var
Derinden gelen o uğultu
Evleri sağa sola savurdu
Şafağa karşı yer sarsıldı
O yıldızlar o yürekler
Gecenin sabahında
Birer birer
Sessizliğe gömüldüler
Onlar o canlar
Şimdi dost arar oldular
Em rabûn rabûn rabûn gelên kurdan tev şabûn
Me re şêne û şaî, qadên me jî tijî bûn
Ez qurbana koma me mêrin, jinin, zarokin
Şadîmanî ya meye ev roj me re bû hebûn
Hatin hatin tev hatin gelên kurdan pir hatin
Parmaklarından yıldızlar
Gözpınarlarından yaşlar
Dudaklarından ağıtlar dökülen
Savaş içinde her an ölümle olan
Umutlara koşan
Kürt kızı Evrim Demir’im ben.
Lê zerê por geverê mala me hemberê rê,
Rojane bendî teme, tu çim nehatî hê?
Min çavberda bejna te tu ketî nav dilê min!
Ez evîndarê teme zû were sebra min bê.
Amura porê te şe, porê te jî pir geşe…
Şafak koşsun sabaha artık bize gün doğsun
Karanlıklar yırtılsın vatan aydınlık olsun
Susmayın hep haykırın şu dağlar yankılansın
Yürüyün koç yiğitler zalimler bizden korksun
Ay çıksın bulutlardan memlekete nur dolsun
Kelebeğim narindir hep güzeldir, şirindir,
Kanatları rengârenk gökkuşağı gibidir,
Dokunmayın, tutmayın ardı sıra koşmayın
Aman canım çocuklar vallah o da canlıdır.
Kelebeğim çiçekte bir yıldıza benziyor,
Oy keşke ayrılık olmasaydı
Şu yüreğimde yanmasaydı
Kınalı küçük yavru serçem
Bana gün ve yaşam kalmadı!
Döne döne şu baş ücümda
-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.