Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ne dilê me de kînek
Ne jî dîroka me de lekek
Ne şaşîya me
Ne jî derewîya me heye
Em kurd in, em mirov in, em can in
Em maf naxwin,em kedkar in

Şeng û şaî dilşaî rabin werin dawetê
Wele, bile dîlane dikevin nav govendê
Zava xort ê Kurdan e bûk jî qîza Filan e
Deşt û zoan pir xweşin dil jî war ê evînê

Zava lawê Îdir ê bûk jî qîza Rewan ê

Şere şere wax me şere
Agir barî dil,can diqele
Ev çi rewşe li war bizare
Deşt,zozan,ax dumane

Şev û rojan nale nalim

Dağların kınalı kekliği,
Yusufeli duman duman
Yoldaşımızı vurmuşlar!
Tozkoparan’da yas var.

Korkusuz partizanlılar,

Kadındır o yüreklere doğan sabah güneşi
Kadındır o her bir gülücükte kahkaha seli
Bendine sığmaz engel tanımaz akar gider
Bulut kümelerine yağmur taşıyan yel gibi.

Kadındır o tezek toplar kalak örer kış için

Dilden dile,gönülden gönüle,
Sevdaların sesiyim ben,
Bazen şîvan olurum,ağıt…
Gözyaşlarına boğulurum.
Bazen nağme,melodi
Halk ezgisi olurum,

Karlar erimesin
Dereler, ırmaklar coşmasın
Dünya buz tutsun öylece kalsın
Korkuyorum, sevdiğim bahar gelmesin
Mazlum halkların üzerine kurşunlar yağmasın

Gökte uçan allı pullu has turnalar
Siz dertli ben dertli ey can dostlar
Gönlümde yine bir derin yara var
Yüreğimde özlem,acı,hasret dolu

Yükseklerde kanat çırpan turnalar

Ezenler duysunlar halklar uyanmış geliyor,
İşçi-köylü birleşmiş devrim için yürüyor!
El ele kol kola barışa doğru dostluğa…
Tanklı,toplu faşistler yine halkı vuruyor.

Ey patronlar-ağalar halk uyanmış geliyor,

Sabahlarım türkülerde
Türküler dillerde
Sana olan hasretim yüreğimde
Sevdam buram buram tüter oldu
Karçiçeğim onurum
Özlemin hançerliyor beni