Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Kızıl denizde bir sepet
Sanma içinde bir buket
Şirin, şipşirin bir bebek

Tanrılara meydan okuyor

Kış günü güneşin ısıtacağı nice insan var
Ya güneş yoksa, ya bulut, ya da karanlıklar
Güneş kaybolup ortadan yok olduysa
“Isınacaklar ne olacak? ” en önemli soruysa
Soruya, sorulara kim cevap verir bilinmez ki
Yalnızın, garibanın derdine, kim çare olur ki?

Parayla her şeyi çözebileceğine inanan bir zamanda
Sıkıyorsa parasız kal ortada
O zaman neler geliyor bak başına
Eğer istemek ağır geliyorsa arına
Yerin dibine geçsen de fayda sağlamaz insana

Gözlerinde
Yolculuğa başladığımda
Şaşkınlıklar beni kuşattı

Önce
Kendimi gördüm

Asarlarken gık mık
Zaman geçti cık cık

Silah elde dur selam
Silah bırak vur kelam

Harfler gölgeli
Düşünceler gölgeli

Söylüyorum gölgeli harflerle
Yazıyorum gölgeli kelimelerle

Yeme, içme, sus
Düzene girsin us
İsteklerden özveri
Disiplin düzeni

Kendini dinle

Takıntı
Tarihten akıntı

Öyle olmaz
Böyle olmaz
Şöyle olmaz

Yağmur, şimşek, gök gürültüsü
Bugünkü gecenin görüntüsü

Duygulansam mı?
Duygulanmasam mı?

İnsanların geneli
Bir yaşam tutturmuş

Sorgu sual bilmemeli
Düzen böyle yutturmuş