Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Gelip gitmek var
Doğ, yaşa, öl
Sessizce, habersiz
Veya
Gürültülü, patırtılı

Bir gün bitmez
Biten gündür

İşini yapacak olan günleri sürdürmez
İşinin lafını sürdüren günleri öldürür

Vedalarla el sallıyorsun
Vedalarla söz söylüyorsun

Bıktım bu hayattan,
Gidiyorum ben diyorsun! ..

Bazen gündüzün,
Simsiyah karardı mı?

Dışarıda aydınlık varken
Düşüncelerin açmazlarda kararırken
Ufak kıpırtılarla ay/aylar doğarken

Sabah kara bulutlar
Şimdi güneş var
Gecede yağmurlar
Bunun adı bahar

Ne güzeldir her şey dengede

Düşürüldüğüm anı biliyorum
Yerlere kapaklanmıştım
Arkamdan vurulan bir yumrukla
Gözlerim bağlıydı
Her yer karanlıktı

Çocukluğumdan beri bana öğretilen batılı efendi
Dünyanın dört bucağında insanlara emretti
Yıllarca ne kadar gelişmiş, çağdaş olduğunu öğrendim
Nerede olursa olsun insan öldürdüğünde bir şey demedim

Sanki batılının insan öldürmesi

Yan yana yürüdük
Kardeş göründük
Sözlere büründük
Sözde hürdük

Kan, kardeşle özdeş

Her zaman düşünceler gezdiriyordu beni oraya buraya
Bugün tersini yaptım, düşüncelerimi gezdirdim oraya buraya

Zamandaki olaylar, beni sarıyor, sarmalıyor, sıkıyordu
Bugün tersini yaptım, zamanı, olayları sıraladım hatıralara

Gündemde akiller
Barış için görevliyiz dediler
Ülke çapında seferdeler

Olur mu?
Ülke barışı bulur mu?