Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Tanıma ve tanışmadır hayat
Doğan büyüyen insanın
Yaşadıkça hayatı
Tanıdığı çevresi
Tanıştığı insanlar
Tanıştığı acılar

Bazen,

Bir tablo çarpar insanı
Hemen kendine çeker
Yaklaşırsın yanına
Zannedersin ki güzel

Kavgam değildir
Dedelerimin atalarımın
Kavgası benim
Ben gerçekler ile
Yalana kavga veririm
Ben töreleriyle

Gelip gitmek var
Doğ, yaşa, öl
Sessizce, habersiz
Veya
Gürültülü, patırtılı

Bir gün bitmez
Biten gündür

İşini yapacak olan günleri sürdürmez
İşinin lafını sürdüren günleri öldürür

Vedalarla el sallıyorsun
Vedalarla söz söylüyorsun

Bıktım bu hayattan,
Gidiyorum ben diyorsun! ..

Bazen gündüzün,
Simsiyah karardı mı?

Dışarıda aydınlık varken
Düşüncelerin açmazlarda kararırken
Ufak kıpırtılarla ay/aylar doğarken

Osmanlı döneminde
Eğitim vardı medreselerde
Bugünden farklı felsefede

“Benim oğlum bina okur
Döner yine bina okur”

Ben,
On emir filmini
Çok severim
Musa’nın hikâyesi
Tevrat kaynaklı
Film olsa da

Gözlerimi çevirdim
Şikâyete, edilene, edene
Kalbimle baktım taaa. İçlerine

İnançsızlık bencillik vardı
Acizlik, zorbalık vardı