Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Dışarıda köpek, içeride kuş
Konuş konuşabilirsen konuş
Biri havlar, diğeri öter
Evdeki gürültü beter
Konsantrasyon çöker
Beynimi delik deşik eder

Güneş birazdan doğacak
Sabahın coşkuları ortalığa saçılacak

Benimse sabahın kör vaktinde
Aklıma gelen düşüncelerde
Felsefe gelgitlerde

Gözlerimi kapattım
Seste kulaklarım
Uzaktan
Yakından
Yalandan
Doğrudan

Düşün
Gölgesinde güneş

Hüzün
Ateşinde güneş

Hani dolapçı beygirleri olurdu eskiden
Birinin gözü kapalı, diğerinin gözü açık giden

Gözü açık olan, eğitilmiş, terbiyeden geçirilmiş
Beyni yıkanmış, sanki robot gibi yetiştirilmiş

Kaygan zemin
Hüzünlü vezin
Kendinden emin
Yürüyen benim

İki güne

Kısa mısralar, uzun mısralardan
Kararlı akıl, kararsız akıllardan
İyidir her zaman

Bazen bir kuşla konuşmanın, insanla konuşmaktan iyi olduğunu düşünüyorum
Doğru mu düşünüyorum, yanlış mı düşünüyorum bilmiyorum.

Erenlere evliyalara gark olduk
Tevhitten uzaklaşıp maneviyatta kaybolduk

Allah diyor, resul de olsa her insan hesap verecek
Kul diyor, erenler evliyalar kurtuldu bizlere şefaat edecek

Bir gün akşam vakti trende
Kalbim seyrüseferlerde
İzlediğim gerçeklerde
Aklım şaşkınlık içinde

Alımlı çalımlı halde

Gölge kuyu
Dibi koyu
Karanlıkta
Akıl rafta

Sular duru