Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Rüzgâr yoktu
Bugün, hayatın içinde
Başka rüzgârlar esiyordu
Karabasan haberler
Ortalıkta dolaşıyordu

Anladım ki,
Gerçek hayatta
Yok, asla yerin
Onun için
Seni düşlerime gömdüm

Garip düşünceler ürettim kendime
Daldım az bulunur enteresan düşüncelere
Hatırladıkça güldüm kendi kendime
Başka isim yok sanki derdim ne?

İnançlarım, düşüncelerim ortada

Ciğerlerime çekiyorum
Mis gibi, tertemiz bir hava
Dalgalar yüzüme, yüzüme
Doğru geliyor
Hafiften çok güzel bir esinti
Denizin kabaran dalgaları

Gecenin sessizliğinde
Bir deniz kenarı
Hafif içeriye girmiş bir koy
Etrafımda sessizlik
Kurbağaların sesi
Uzaklardan bir ses

Ülkemin gerçeklerinde
Uzun bir yolculuktu hayatım
Yokluğun acılarında
Umutlar taşırdık geleceğe

Tozlu topraklarda

Ağaçlar gölgelerinde
Fidanları, hiç büyütmez

Ağaçların gölgesinde
Fidanlar, hiç büyüyemez

Bak,
Bahar geliyor
Çiçekler açıyor
Güneş yukarıda gülümsüyor
Geceleri, gökyüzü, yıldızlar ay
İnsana öyle parlıyor ki

Denizler dalgasız
Hayat fırtınasız
Olamaz bilirim

Hep durgun denizler
Sıradan hayatlar

Penceremden
Dışarıya bakıyorum
Puslu bir hava
Hafifçe soğuk var
Dağlar tepesinden
İnmiş kara bulutlar