Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Ayı gördüğün zaman,
Güneşin güzelliğini unuttun mu?

Ya yıldızları gördüğün zaman,
Nelerin güzelliğini unuttun düşündün mü?

İnsan,

Güvenilir olmalıdır
Hem kendi kendine
Hem bütün etrafındakilere
Bilgi, bilinç ve eylemle

Yükseldim tarih üstüne
Tepeden seyrettim olanları
Dünyada yaşayan insanlığı
Gördüm baştan bu yana olanı

Kimler gelmemiş ki dünyaya

“Bir dalı seyrediyorum
Üzerinde yaprakları var”

Düşünüyorum

“Dal kalem oluyor

Zordan çok şey çıkardım
Dinmeyen bir alın teri
Düşüncenin kırışık izleri
Karabasan baskılar geceleri
Her birini geçmişe yolladım

İnsan,
Sahip olduklarıyla değil,
Paylaştıklarıyla insandır

Yol ayrımı
Düş, düşünce, eylem farkı

Herhangi biri
Sıradan düşleri
Düşünceleri

İnsan, insanlık üzerine
Kurulmuş hayalleri

Gecede doğdum
Beklerim sabahı
Güneş doğacak
Dünya aydınlanacak

Karanlıklarda yürüdüm

Çiçek
Koparılır
Koklanır
Soldurulur
Kurutulur
Saklanır

Ne cesur insan?
Kendine isterken
Haksızlık ederken
Yalan içindeyken
Riya ile gülerken