Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Ailemi, iş arkadaşlarımı herkesi tatile gönderdim.
Beni meşgul eden, ülkedeki çatışmaları, fikirleri de gönderdim.

Cumartesi Pazar evime kapandım
Kendi kendime sıkı bir tatil yaptım.

Zamanı geldiğinde
Yalanla dalarım gözlerine
Allar pullar kandırırım seni
İşim bitince bırakırım kaderine

Bana verdiğin değerleri

İpe un serdim
Postu yere serdim
Gerindim de gerindim

Hani mızmızlanmak denir ya
Şikâyetlerimle oldum ayyuka

Hayat çıkarcılık mı sanki?

Fedakâr olmazsak hayatta,
Hayat çekilir mi sanki?

Herkes birleşse çıkarda,

Çıkabilir misin?
Çelişkili bilgilerden
Ayırabilir misin?
Karşıtları birbirinden
Kafanda dogmalar varken
Hep aynı şeyleri öğrenmişken

Önceleri öğrenme
Sonra kavrama ile
Geçen bütün hayatımı
Bu gün elime aldım

Gecenin sessizliklerinde

Çiçek
Koparılır
Koklanır
Soldurulur
Kurutulur
Saklanır

Ne cesur insan?
Kendine isterken
Haksızlık ederken
Yalan içindeyken
Riya ile gülerken

Şimdi moda
İkisi bir arada
Üçü bir arada
Sade yok ortada
Sorma hangi konuda
Hemen her konuda

İnsan,
Sahip olduklarıyla değil,
Paylaştıklarıyla insandır

Yol ayrımı
Düş, düşünce, eylem farkı