Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Kendime geldiğimde
Kandırılmışlığın
Yalanlarla, bugüne gelişimin
Acı duygularıyla, uyandım

Gördüğüm eğitim

Sözü, sözlerimi
Niye uzatıyorum ki?

Gecenin gündüze
Gündüzün geceye
Döndüğü gibi

Sana
Doğanın en yüksek yerlerinden

Coşkunun
En kuvvetli yerinden
Yüreğimin ta derinliklerinden

Bazen insan
Öyle bir kaybolmak ister ki
Her şeyden
Herkesten
Her şeyden uzak
Kendinden bile uzak

Dışarıda yağmur var
Biraz da sertçe rüzgâr
Sobanın yanışında
Hafiften çıtırtılar
Üstündeki çaydanlıktan
Çıkıyor cızırtılar

Bir rastlantı,
Zifiri karanlığa
Kara gözlükle baktım

Karanlıkta
Hiçbir şey görünmezken

Yol (02 - Batıya doğru…)

Batı dün Avrupa idi
Bu gün Amerika eklendi

Geçmişte batıcılık/batıcı olmak

(Öncelikle okuyacaklardan özür dilerim
Okuyacaklara gerçek bir sabır dilerim)

Güzel bir gün
İçimden gitmek geldi doğaya
Çıktım yola, tepelere doğru

Ben’ler kör olup
Bencillik tavan yaptı

Akıl / mantık sır olup
Umarsızlık gerçeği yaktı

Kızarmış yüzüm
Kızgın kalbimi mi yansıtır
Yoksa utangaçlığımı mı?

Kızarmış yüzüm
Her ikisini yansıtıyor