Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Ben çok garibim
Başkaları da mı öyledir bilmem

Geçmişime bakıyorum
Anılarla hayatımı yaşıyorum

Duygular karışınca, sular durulurmuş
Akıllar karışınca, aydınlıkta kaybolunurmuş

Biliyorum, ben beni anladığım gün
Bitecek içimdeki sürgün

Tescîli üstatlık bu zamanda
Heves olur cihânı âmânda
Derman eyler servi revânda
Çoğalırlar âhiri zamanda
Miyârı yok kitâbı kuranda

Bazen düşünüyorum
Kendimi, diğer insanları
Akıl erdiremiyorum
Gençliğin en güzel
Olgunluğun en iyi
Yaşlılığın en tecrübeli

Var oluştur görünümlerde
Varlıktan varlığa geçerken
“OL” dur tanrının sözünde
Görünümleri yaşarken

Dün, bugün, yarın

Bir hayat ki,
Ortalama yetmiş yıl! ..

Bir dünya ki,
Binlerce yıl! ..

Ne yollar birleşsin,
Ne de insanlar
Her yol bir kavşakta buluşsun
Her insan insanlıkta
Her biri ayrı güzellikleriyle
Güzelliklere güzellik katsınlar

Özgürlük şarkılarıyla
Çıktık batının yoluna
Kanlarımızı döktük
Özgürlükler aşkına
Günler geçti aradan
Seyreylerim buradan

Bugün farklı şeylerden söz etmeyi düşledim
Siyasi, ideolojik, tarihi, sosyal konuları iteledim
Bunlardan söz etmemek bir kayıp değildi
Tıpkı yalan rüzgârları dizi gibi,
İzlemeyi bırakmak bir şey fark etmezdi

Ne beynimin
Ne yüreğimin
Ne düşlerimin
Ne de hayallerimin

Önüne geçemem