Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Tarihin sayfaları
Kahramanlardan geçilmez
Arkalarında bıraktıkları
Kanlara paha biçilmez

Kazanırsa kahramandır

“Sorunsuz yaşamak sorundur”

Sanki hayatın özü budur
O nedenle insan sorunu yoksa da sorun bulur

Sorun olmazsa insan yumuşar, gevşer, rahatlar

Yeryüzünde ay var
Gökte geziniyor yar
Kıskanır yıldızlar
Kalbimdeki duygular
Gökte kara bulutlar
Yağmıyor yağmurlar

Eskiden olsaydı
Kalemi elime alınca durduramıyorum derdim

Şimdi kalem yok elimde
Parmaklarım geziniyor klavyede
Bazen öyle yazıyor ki, göremiyorum parmaklarımı

Korku
Dayatılmadır insana
İnsanca haklarına

Dayatan
Korkandır dayatmalardan

İnsan; bazı şeyleri anlatmaya, tanımlamaya zorlanıyor
İnsana; hüznü, aşkı, sevgiyi, sevinci yazmak çok kolay geliyor

Peki, bunların arasındaki gelgitleri yazmak
Bir hayatı baştan sona, her yönden sorgulamak
Veya düşünceler arasındaki gelgitleri yazmak

Doğarken ölmüştüm
Geldiğim yere göre

Ölürken doğacağım
Gittiğim yere göre

Doğarım coşkusuyla
Ben ağlarken
Sevinçlerini görmesem de
Sevinip güldüklerini bilirim
Annem, babam kardeşlerim
Bir umut olurum onlara

Her ne kadar
Ya göründüğün gibi ol
Ya da olduğun gibi görün
Denmişse de
Mümkün değildir temelde
Bir türlü,

Allah’ı andım
Düşünürken bilgiyle
Ulaşırken hükümlerime

Dünyayı algılarken
Hayatımda evrende