Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Kırık bir kalbi teselli etmek ne zor
Her kırıklık insanın içini yakar bir kor
Yangın alevi içindeyse insan
Var mıdır onu teselli edecek lisan?

Zamanlı olan her şeyin bir önceliği vardır

İnsan,

Ayrılmaya bu kadar hevesliyken mi?
Her fırsatta kavgayı yeğlemişken mi?
Dün zalim dediğine, bu gün adil derken mi?
Veya dün adil denilene, bu gün zalim derken mi?

Bütün siyasi fikirler
İnsanlığa sunulan dinler
İdeolojiler, izmler

En güzel duygularla
Sunulur insanlara

Yastık altında
Düşler kurdum

Varlığımın özünden
Bilgilerin değinliğinden
Adaletin hüküm sürdüğü

Şartlarım zorlanmış
Ortalıkta karanlık
Haksızlık kuşatmış
Tutuklu kalmış aydınlık

Siyasetçim kavgalı

Bir devri dünyadır
İnsan cömertliğe yiğitliğe aldanır
Yiğitler, cömertler çıkarcılara fedadır

Sonunda çıkarcılar ayakta kalır
Bütün parsayı onlar alır

Cahilin cehli üryandadır her zaman
Edebini saklayamaz hiçbir insan
Hâsılı kelam olsa da mukaddime
Alaşağı olur bilgili, ne haddine
Lisanı hoştur bilenin, amma
Edepsiz kalır cehlin yanında

Benim babam bana
Bir bisiklet almamıştı
Küçüklüğümüzde
Uyduruk tahtadan
Arabalar yapardık
Çocukluk imkânlarımızla

Eskiden söz ağızdan çıkardı
Çıkarlara kıvrılmazdı
Ne yalandı
Ne yılandı
İnsandı

Bugün hayatın esintileri içinde dolaştım
Yağmur yağıyordu, havada puslar durgunlaştım
Kalbimin derinlikleri, aklımla çatışkın
Gözümü, gönlümü açacakları geride bıraktım

Geçenlerde milli gelirden söz ediyordu birileri