Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Bir devri dünyadır
İnsan cömertliğe yiğitliğe aldanır
Yiğitler, cömertler çıkarcılara fedadır

Sonunda çıkarcılar ayakta kalır
Bütün parsayı onlar alır

Cahilin cehli üryandadır her zaman
Edebini saklayamaz hiçbir insan
Hâsılı kelam olsa da mukaddime
Alaşağı olur bilgili, ne haddine
Lisanı hoştur bilenin, amma
Edepsiz kalır cehlin yanında

Benim babam bana
Bir bisiklet almamıştı
Küçüklüğümüzde
Uyduruk tahtadan
Arabalar yapardık
Çocukluk imkânlarımızla

Eskiden söz ağızdan çıkardı
Çıkarlara kıvrılmazdı
Ne yalandı
Ne yılandı
İnsandı

Bugün hayatın esintileri içinde dolaştım
Yağmur yağıyordu, havada puslar durgunlaştım
Kalbimin derinlikleri, aklımla çatışkın
Gözümü, gönlümü açacakları geride bıraktım

Geçenlerde milli gelirden söz ediyordu birileri

Biliyorum dünyada bazı işler terstir,
Kullanılmamış beyin kullanılmış gibi değildir.

Kullanıldıkça değer kazanır
Kullanılmayan beyin paslanır diye inanılır

İkide bir
Tektir
İkiye bir
Ektir
Tekte bir
Hidayettir

Bir ömür var kendi arında biter gider
Bir ömür var siyaset çukurunda ölüme gider

Kimi yalanlarlarıyla afili gezer
Kimi yalan peşinde arını namusunu ezer

Kırkı kırk bire bağlayan gecede
Maşallahı unutup gittik bu yerde
Gönül yumak oldu girdi kalbime
Anlatamadım ne sana ne kendime

Yağmurlarda ıslanan anılar

Düşünceler sardı beni
Aklımın sınırlarında
Dolaştım bir müddet
Bazen onu zorladım
Bazen aklıma yenildim