Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Sıradan bakışlarımı çevirdim doğaya
Derinliğine inmeden hiçbir şeyin
Seyretmek istedim doya doya
Hiçbir şeyi aklıma getirmeden
Belki dinerdi o zaman kalbimin acısı
Fikrimin, aklımın, hayalimin sancısı

İçimden ince çizgilerle düşünmek istesem de
Çoğu zaman kalın çizgilerle düşünürüm
Sözlerimi yumuşak harflerle söylemek istesem de
Gerçeklerin acımasızlığıyla büyük harflerle söylerim

Hayatta gördüğüm tek gerçek

Her insan doğduğu yaşadığı ülkenin insanıdır
İster istemez, ülkesinin çıkarlarından yanadır

Bir Alman olsaydım
Veya bir Amerikalı olsaydın
Ya da Uzakdoğulu Çinli olsaydım

Bebek hayatı
Ağlayarak gülerek öğreniyor

Bebek varlığını
Ağlayarak gülerek gösteriyor

Hüzün gizlendi
Bilgi kirlendi
Tarihe mimlendi
Yalana sarıldı
Adı riyakârlıktı
Gerçek karıştı

Hiç tükenmeyecek bir aşk,
Hiç terk etmeyecek bir sevgi..

Tanrının yarattığını sevmesi,
Yaratılanın yaratanını sevmesi..

Dürüstçe,
Bir öz eleştiri
Gerekir bize! ..

Samimiyet dolu
Yalandan riyadan uzak! ..

Bir ağaç gölgesini
Evleri sayan
Güneşin altında
Yanıp kavrulan
Gözleri yaşlı
Bir deri bir kemik

Doğup büyüdüğüm yılları
Yıllar boyunca okuduklarımı
Hayat diye yaşadıklarımı
Düşünürsem anılarımı
Geçmişten ve gelecekten
Hayalimden ve gerçekleşenden

Bir eşek bir karga
Binmişler uçağa
Gidecekler uzaklara

Kontrollerden sonra
Uçak yükselmiş havaya