Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Hiç tükenmeyecek bir aşk,
Hiç terk etmeyecek bir sevgi..

Tanrının yarattığını sevmesi,
Yaratılanın yaratanını sevmesi..

Dürüstçe,
Bir öz eleştiri
Gerekir bize! ..

Samimiyet dolu
Yalandan riyadan uzak! ..

Bir ağaç gölgesini
Evleri sayan
Güneşin altında
Yanıp kavrulan
Gözleri yaşlı
Bir deri bir kemik

Doğup büyüdüğüm yılları
Yıllar boyunca okuduklarımı
Hayat diye yaşadıklarımı
Düşünürsem anılarımı
Geçmişten ve gelecekten
Hayalimden ve gerçekleşenden

Bir eşek bir karga
Binmişler uçağa
Gidecekler uzaklara

Kontrollerden sonra
Uçak yükselmiş havaya

İnce ve uzun bir yola girdim
Yalnızca yürümek için
Ama yalnızlık beni boğdu
Yırtmak istedim yalnızlığı
Yırtmak istedikçe
Yalnızlığa terk edildim

İçimdeki kıpırtıları
Geleceğe bakışımı
Coşkuyu, heyecanı

Nasıl anlatsam ki?

Tel tel dökülmüş hayatım
Geçmişime, geleceğimin umutlarını taşıyarak

Her an,
Her saniye
Her gün

Hayatta
En çok korktuğum şey
Bir gün, geriye dönüp
Yaptıklarıma pişmanlık duymaktır

Hele, verdiğim sevgi

Dostum,
Hatırlıyor musun bir zamanlar,
Hâkimdi dünyaya karanlıklar
İnsanlar ayrılmıştı ikiye
Köleler, hürler diye
Gerçekte yoktu kölelik