Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Eskiden sabahçı kahveleri vardı, hep çay verirlerdi, inat edercesine
Esneyenler sandalyelerde devrilirken, çaycı, demli bir çay kordu önlerine
“Eh be hemşerim, uyuma burası sabahçı kahvesi” uykuyla senin işin ne?
Eller gözlerde, yumruk yapmış uyanmak için gözlerini ovuşturma peşinde

En güzel günler geçmişte kaldı demeyeceğim, onların zamanlarıydı işte

Kalemin düştüğü izlerde var olmak isterim
Hayalden ötelerde, gerçeklerle buluşmak isterim
Zaman düşünce ana, ben hayatın çıkış kapısına giderim
Bir gün kapıyı arkamdan kapayacaklar bunu iyi bilirim

Yer, ülke, şehir, zaman, aile, tarih şanstır insana

Tut elimden,
Yıldızlarım yerinde duramıyor
Görmüyor musun? Sürekli kayıyorlar

Biliyor musun?
Sincapların zıplaması

Hani bir türkü tutturmuş
Karadır bahtım kara

Kadercilik gibi bir şey sanki
Hayatın oyunları hep aynı, ne yazık ki

Eskiden kırkı çıkmadık, sırlı düşler kurardım
Bugünse, kırkı çıkmış özgün düşler kurmaktayım

Eskiden geleceğe dair umutlarım vardı
Şimdi beni gelecekler sımsıcak kucakladı

Bir bardak demli çaydan
Geçmez söz haydan huydan
Daldığım hülyalardan
Sıkıldım buralardan

Ey sevdiğim gel bana

Seni düşündüm bu gece
İsmin dilimde bir hece
Zamansız doğan güneşe
Harsın sönmeyen ateşe

Seni söyledim bu gece

Karanlıkta çatlak
Hayallerim patlak
Anılarım hortlak
Hepsi geliyor bak

Sırt sırta vermişler

Mavinin tonlarında aradım
Seni hiçbir yerde bulamadım

Sanki bir ara tam karşımdaydın
Belki kaşla göz arasındaydın

Ilık bir esinti vardı, serinliğe yakın, duygular yakalıyordu sabahı
Işıklar camlara vurmuş, parlayan camlar güneşin doğuşunda âşık bakışlı
Işıl ışıldı camlardaki yansımalar, harikaydı yeni bir gün başlangıcı
Isınmak için üzerime bir şey alıp çıktım balkondaki kapıdan dışarı

Iraklardan sesler geliyordu, yürüdüm seslere doğru, aklım sese takılı