Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Diyorsun ki, dinle beni dostum,
Seninle konuşacağım çok şer var..
Neresinden başlayacağımı bilemeyecek kadar..

O zaman baştan başla, tane tane...
Nasıl olsa ömrün bir tane...

Aşkım,
Ateş olup
Yakar beni

Doğa sevgisinin
Nadide yeşilliklerinde

Tekerlemeleri tekerledim
Düşüncelerde tekledim
Koydum güzel sözleri
Köle ettim düşünceleri

Yönlendirdi tekerlemeler

Doğruya doğru
Yanlışa yanlış
Dediğin için
Yargılandın mı hiç
Hesaba çekildin mi?
Adam öldürmüşçesine

Dalıp gittiğim ufkumda
Görürüm kendimi kendimde
Geçmişim hazır yüzleşmeye
Geleceğimse seçilmeye

Düşünmeyi bırakmak istedim

Dinle birlikte özümle yürürken
Dünyanın umurunda değilken
Derin düşüncelerdeydim ben

Düşündüğüm bütün fikirler
Devri âlem bende gezerler

Kendimi bir tartışmanın içinde buldum
Bir sürü söz vardı, arasında kayboldum

İnsanlar konuşuyorlardı
Birbirlerine bağırıyorlardı
Olur du? Olmaz dı?

Dağlara vurdum
Patikalarıyla sohbete koyuldum
Ciğerlerimi oksijenle doldurdum

Çimler, çimenler
Ağaçlar, çiçekler

Eğer benim gözlerimin
Görüş kapasitesi farklı olsaydı
Daha farklı bir dünyayı görürdüm

Eğer benim kulaklarım
Farklı ses tonlarını duysaydı

Gerçek düştü,
……………yüreğime..

Yürek titredi,
……………geleceğe..