Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Y
Yankısız gün istedim
Yenilgilerden uzakta
Yok, olup giden zamana
Yazgımı karaladım satırlara
Yanık hayatlar doymadan

Söz söylenecekse
Dayatmalar içinde
Dayatılan düşüncelere
Söylenir sembollerde
Anla, anlattım bana ne?

Keşkeler bir hayat örmüş insana
Dalıp gitmek var ya hatıralara
Geleceğe bakarken sorgularla
Bir vuslat imza atar tüm hayatıma

Bir çürük yumurta, bir çuvala

Kim demişse
Söz gümüşse
Sukut altın demiş
Anlam çok geniş

O günden bu yana

Soran sorgulayanım ben
Bir yerlerde duramam
Göç ederim düşüncelerde ben
Büyük otağlar kuramam

Muhafazakâr değilim

Yanlışım, sızı
Düşer kalbime
Aklıma, düşüme

Acıtır, tını
Derinden derine

Sırra kadem basar
Anılarım aydınlıkta
Aydınlık bana bakar
Şafağımdaki karanlıkta
İçten şarkılar söylerim
İnceden uzağa / yakına

Her geçen gün kendimi izlemeyi derinleştiriyorum
Yaşamı karanlıkta bir iz gibi yaşamak istemiyorum
Yaşam ışıklarıyla parıldayarak etrafa ışık saçmalı
Her söz, her eylem, donuk resimler üzerine açmalı
Küçücük fidanların büyüdüğü gibi büyümeli çoğalmalı
Arkadaş canlısı ne çok varlık var şu hayatta görsem

Duygularımı çarmıha germek isteyenler var
Düşüncelerimi, ideallerimi, hayallerimi sınırsız

Ama benim yaşam gibi kutlu bir amacım var
Bilgisi sırsız, anlamı kusursuz, azmi sınırsız

Bu son olsun dediğim, o kadar çok şey var ki
Düşünüyorum son olsunla tekrar ettiklerimi
Neredeyse bir ömür tükenmiş son olsunlarla
Tekrarlarından bıkmadan yürüdüğüm yolda
Hayatının özeti nedir diye sorsalar, “son olsun”
Yalan olmaz, son olsunlarım / ız hayırlı olsun