Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

İnci taneleri gibiydi küçük kızın dişleri, harikaydı gülümsemesi
İlk defa gördüğü birisine bu kadar samimi davranması çok, çok güzeldi
İri gözleriyle arabanın arka koltuğundan gülerek seyrediyor beni
İlginçti, trafikteydik, önümdeki arabadan kızın bana gülümsemesi

İnsanlarda çocuklar gibi tanımadıkları insanlara gülümseselerdi

İki kelimeden biri sevgi ama kurtaramıyor insan silahtan elini
İki yüzü var insanların, şaşı bakıyor insanlar görmüyorlar hilesini
İki elin sesi varken iyiliğe, gör artık iki elin çıkar ateşini
İki cihan bir araya gelse, insan göremezsin Tanrı’sını dinlemeyeni

İki adım ileri, bir adım geri düşünce arkasından gör bugün halini

Nergis bahçesi, kalbimin tam orta yerinde, rüyalarımın her biri bahçıvan
Ne gördüm, ne bildim bilmiyorum, yaşamımda yürüyorum sessizce yola revan
Nerdesin ey rüzgâr, bana bulutlarla gel, ıslat kalbime kadar, aklım hep duman
Nice dermansız dertlere düştüm, sormadığım kimse kalmadı yok derdime derman

Nü resimler yok hayatımda, bütün resimlerim giyinik, aklım değil perişan

Loş ışıklar altındayım, bütün hayallerim seninle, sensizlikteyim bunu bil
Lirik şarkılar geçer içimden, ama müzik yok, coşkuluyum her şeye mukabil
Linç edilirken kalbim sevgi sözcüklerinde, alıp gider başını kalmaz akıl
Limandan çıkıp deniz kıyısında yürürken, ayaklarımı acıtıyor çakıl

Livaneli söylerken özgürlük şarkılarını, kulaklarımda çınlıyor bir zil

Tecrübe dediğin nedir? Her insanın, diğerine bakmadan kendisine inat
Takip et insanı, insanlar yiyor diye, yemezlik eder mi hiç, hayata inat?
Tek tecrübe geçmişten gelen bilgiler mi insana? Tecrübe incecik bir sırat
Tek benlik üzerine kurulu gerçek, başkası ne derse desin, hepsini kır at

Tilki kurnazlığı ile övünür, insan çoğu kez tilkiden daha kurnaz, şah mat

Karanlık geceleri gündüze çıkarmak çok zordur, iyi bilirim bu ne demek
Kıskaca sokulmuş düşünceleri yuvalarından dışarıya bir bir fırlatmak
Kıyasıya bir mücadele arkasından, şöyle derinden rahat bir nefes almak
Kaderimi başkalarının ellerine bırakmadan, sadece kendimce olmak

Korku dağlarını aşarken, kırılgan köprülerden geçerken duygularım ıslak

Küçücük dalda iki kuş
Yolum bir iniş bir yokuş

Talihime kara derim
Ağıt yakar ah ederim

Ölmeyi sıraya koymuşlar
Sıraya girmemiş insanlar
Başka yerlerde kuyruktalar
Başka yerlerde kahramanlar

Hep öldürmeyi bekliyorlar

Varlığını yok saydı
Yokluğunu var saydı

Güneşi yalancıydı
Yazık, yıldızı kaydı

Çalgıcı çaldı
Dansçı oynadı
Her şey karıştı
Akıl tartıştı

Çalgıcı kimdi?