Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Yaprak kımılda
Yüreğim seyri revanda

Kuş olup
Uçmak ister

Akıl düştü bedene
Beden delirdi çıktı göğe
Ne lüzum var fazla söze
Sözler akıldan azade
Bir geride, bir ileride
Sallanır hamak içinde

Aklım kalbimle
Çeliştiklerinde
Gözler gerçekte
Hesaplı sözlerde

Bir riya uğrar,

Seninle aramızda
İnce bir çizgi var

Bilinçle mi?
Bilinçsiz mi?
Çizildi bilmiyorum

Gerçeği yakalamak başkasında
En kolay yoldu benim için hayatta
Zordu gerçekleri kendimde yakalamak
İçimi acıtan gerçeklerle karşılaşmak

Kolay değil düz çizgiler çizmek gökyüzüne

Bilgide, acizlik, bilinçsizlik
Söylenenleri birilerine dayatır

Kişilikte ucuz kahramanlık
Kahramanların gölgesinde yaşatır.

Karşıma çıkan her şey
Aslında küçücüktür
Ama güvensizliğim
Küçük şeyleri büyütür
Büyüyen küçükler
Karşımda dağlaşır

Duygular şah
Akıl çığırtkanlıkta
Kelimelerde iştah
Aşkı haykırmakta

Ortalık karanlık

Manzara içinde kaybolmuş
Düşüncelerin peşine düşmüş
Zamanımı hunharca eritiyorum
Uzaklardan gelen coşkulu sesler
Havadaki musikişinas hafif esintiler
Birbiriyle sohbete dalmış kuşlar

Aklımı uçuran şeyleri düşünmek istemiyorum
Hayat aldı başını gidiyor, bense düşünüyorum

Çıkarları görünmez başlarla bağlamışlar sevabından
Çıkarına dokunanlar bağırıyor, içlerindeki yangından