Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Çoğu zaman
Bütün sınavları
Bütün hesapları
Yokuş gibi
Düşünürüm

1. Adım

Genç yerinden kalktı
Kendinden yaşlıya yer verdi

Buyurun efendim

Kardan beyaz çaldım
Aklımı rüzgâra saldım
Mavi şiirler yazdım
Birden fazla çoktan azdım

Güneşten ışık çaldım

Çocukluk, yalanlarla avutulmak
Büyümek, gerçeklerle uyanmak

Hayat, yaşanmak zorunda olan
Ömür, yaşandıkça kaybolan

Yenidünyada en büyük kriz tüketim krizi
Teknolojinin gelişmesi, tüketim ürünlerini
Çok hızlı bir şekilde üretiyor ve tüketici arıyor
Nereden bulacaklar? Siyasiler bunu düşünüyor

Batı dünyası tüketici sınıf olarak doymuş durumda

Yalana dolanmam yalana
Palavra konuşmam palavra

Senden gayri yok gayri senden
Dilimden düşürmem dilimden

Şablonlarla konuşmayı hiç sevmem
Bilirim ki gerçek dışı hareket edemem

Her düşünceden insana haklısın diyebilirim
Her düşünceden insana yanlışını söyleyebilirim

Geçmişi düşürdüm dilime
Nazlı, cilveli, şaşkın, karışık
Bir serinlik gönlüme
Ateşli, savaşkan, barışık

Rüzgar kovalıyordu duman

Kaçan hayat mı?
Yoksa ertelenen kavga mı?

Hayat bir zamandır insana,
İster içersin kanarak bolca,
İster yaşarsın büyük acılarla,

Sana yetişememekten korkuyorum
Ey aklım, ey kalbim
Önüme yüksek hayaller koymayın
Benim de bir gücüm
Benim de bir çapım var
Yetişememekten