Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Umutla ileriye baktığımda
Engel olarak kendimi gördüm
Kendi düşüncelerimi
Kendi hayallerimi
Kendi isteklerimi
Kendi beklentilerimi

Sana yetişememekten korkuyorum
Ey aklım, ey kalbim
Önüme yüksek hayaller koymayın
Benim de bir gücüm
Benim de bir çapım var
Yetişememekten

Tavrım değil kavgadan yana
İbretle bakıyorum olanlara
Akıllar vurdu çıkara
Çıkarlar değil haktan yana

Siyaset bu, dün barışık bugün kavgalı

Işıkları yakmıyorum
Karanlıkta takılıyorum
Karanlığın sessizliğini nasıl tarif edebilirim
Sessizlik işte, sessizlikte dinginleşirim

Aydınlıkla karanlık arasında çok şey var

Yarına düş kurmadıkça
Dünden ders almadıkça
Anını doğrulamadıkça

Hayat habersiz geçer

İpte iki cambaz
Sağır sultan duymaz
Bu iş bize uymaz

Canın sağ olsun
Vatan sağ olsun

Bir düşünce der ki..

Tanrı,
İnsanı yaratır
Tanrı savaşları
İnsanları kanatır..

Düşünceler,
Kelimelere mahkûm olunca
Felsefe doğar,
Ve doğunca felsefe,
Düşüncelerin üzerine
Düşünceleri mahkûm eden

Akşam günün demi
Sorunlar sofrasına
Yıldız göz kırparken
Ay gülüyor bana
Gece sessizlikte
Bekliyor yarına

Zamanın gölgesi düştü
Mevsimler gölgeleri bölüştü

Gün topladı tasını tarağını
Devir teslim zamanı