Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Zamanın gölgesi düştü
Mevsimler gölgeleri bölüştü

Gün topladı tasını tarağını
Devir teslim zamanı

Artık pek fazla yeşil kalmadı
Islak yollarda çamurlar vardı
Güneşin önü bulutlandı
Gece yıldızlar sayılmadı
Bir kuru soğuk geceyi sardı
Islık sesiyle havaya dolaştı

Çiğ tanesi düşer zamana, önümde idealler, özgürsün istediğini seç
Çakıl taşlarına yazılar yazıp attım denize, yazılarım bembeyaz kireç
Çok zaman oldu, her şey değişti, başımda sağa sola kıvrılan üç beş beyaz saç
Çakır keyifli anılar, sürekli beynimi zorluyor, artık kaçabilirsen kaç

Çam ağaçları vardı tepelerde, kestiler, yerine dikmediler, dağlar kıraç

Akşam vakitlerinde dolaşmak lazım, yanmamak için yakıcı güneş altında
Aklı, hayalleri dolaştıracak rüzgâr eşliğinde, küçük yavaş adımlarla
Az sonra güneş dağların arkasında kaybolacakken, ufkun kızıllıklarında
Akıp giden duyguları yaşamak gerekir, kavuşmadan gece karanlığına

Afacan olmak istiyorum hemen her yaşta, çocukça, samimi duygularımla

Eylemsiz zaman, ey insan, artık sen karabasan düşlerinde eylemini bekle
Erikler çiçek açtı, baharlar geldi, ufukların aydınlandı yalancı düşle
El verdi gönüller birbirine, zaman eğrilirken, dünya küçüldü küçüldükçe
Eğildi boyunlar, dayatılan fikirler dogmalaştıkça, ilkeler eskidikçe

Eskiler bitpazarlarına düştü, gel gör ki umutlar sanki hala eskilerde

Eski yoldan deniz kenarına doğru yürürken, esinti çarpıyordu yüzüme
Elektriklerin loş ışıkları sabah aydınlığında kayboluyordu iyice
Erkeklerden başkalarının bulunmadığı erken saatlerdi, başlarken güne
En fazla yarım saat kalmıştı, yeryüzü yeniden kavuşacaktı güneşine

Ellerim ceplerimde yürüyorum, yavaş adımlarla kendimden emin sessizce

Ayaklarım çimenler üzerinde dolaşırken, gözlerim dalıp gitmişti ufka
Akşam kızıllığındaydı gün, baharın tüm güzelliklerinde gülüyordu doğa
Aykırı tüm düşüncelerimi attım bir köşeye, aklımsa renkli bulutlarda
Altın renginde pamuk yığınları gibi sanki selam veriyorlardı dağlara

Amalarla başlayan her düşünceyi sildim kafamdan, döndüm temiz berraklığa

1. Adım

İki kadın konuşuyordu
Pazarın sırrını veriyordu
Valla kardeşim pazarcılarım var
Yoğurdu, peyniri, sütü

1. Adım

Kadınları istismar
Kadınları sınıflayanlar
Kadın ticareti yapanlar
Artık bunlar geride kaldı

1. Adım

Hocam işte evladım
Onu sana bıraktım
“Eti senin kemiği benim”
Onu iyi yetiştirmelisin