Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Pek nazlıdır; yok sebepten
Küser birgün üzülürsün
Yardımını bazen hepten
Keser birgün üzülürsün

Rengi döner kara olur

Ne bir telaş, ne dünyevî hırstan iz
Ne tövbesiz bir ânım var çok şükür
Hakk dedikçe aşkla yanan bir geniz
Hayy olana imânım var çok şükür

Haz alsa da yüreğinden dışlayan

Kibri tarif için derse ne gerek
İşte Netenyahu, Tramp'ta surat
Biri kuduz çakal biri engerek
Bunlar yaşadıkça tüm yollar Sırat

Davetken zillite her vebalimiz

Mertliğin bedene bürünmüş hâli
Erzurum'a şeref ve şandır Mehmet
Hakikî dadaştır; bilir ahâli
Muhabbet aşkıyla coşandır Mehmet

Elif'i Nur'ludur, Nisâ'sı Nur'lu

Düşündün mü, neden hâlin perişan
Söz dilinden, saz telinden muzdarip?
Dün sen iken zaman ile yarışan
Yelkovana esir düştün, ne garip!

Hatırla bir kimdi ceddin kim atan

"Şairim ben" dese de her üç kişiden beşi
Şiir bir aşk ateşi; yürek yakan yeli var
Edebî güzergâhta sayısız kalem leşi
Tarihî Bilirkişi, gömülecek ölü var.

Elimde kara kalem yakalayıp o ânı

Gel gardaşım geçmişi yâd edelim
Hâle bakıp biraz feryat edelim
Yangın varken nasıl rahat edelim?
Nefsimize köle miydik he gardaş
Biz önceden böyle miydik de gardaş

Gam düşünce sînedeki saraya
Eyvah, keşke kâr etmiyor yaraya...
Değil mi ki pembe düşü karaya
Katan ecel kimseye baş eğmiyor
*Emin olun kalp kırmaya değmiyor*

Say ki kara cahilim sense alim ve arif
Ne kız, bağır küçümse, ne kaşını çat bana
Muallim edasıyla, öğretmen gibi zarif
Çilekeş insanımın düşünü anlat bana
Şerre kulak aşina; hayır da hak da söyle
Çakalları unutma; çevrene bak da söyle!

Zamanın birinde bir köyde sakin
Kocaman yürekli bi deli varmış
Yardımı ibadet bilirmiş, lakin
İyilik etmenin bedeli varmış