"Şairim ben" dese de her üç kişiden beşi
Şiir bir aşk ateşi; yürek yakan yeli var
Edebî güzergâhta sayısız kalem leşi
Tarihî Bilirkişi, gömülecek ölü var.
Elimde kara kalem yakalayıp o ânı
Gel gardaşım geçmişi yâd edelim
Hâle bakıp biraz feryat edelim
Yangın varken nasıl rahat edelim?
Nefsimize köle miydik he gardaş
Biz önceden böyle miydik de gardaş
Gam düşünce sînedeki saraya
Eyvah, keşke kâr etmiyor yaraya...
Değil mi ki pembe düşü karaya
Katan ecel kimseye baş eğmiyor
*Emin olun kalp kırmaya değmiyor*
Say ki kara cahilim sense alim ve arif
Ne kız, bağır küçümse, ne kaşını çat bana
Muallim edasıyla, öğretmen gibi zarif
Çilekeş insanımın düşünü anlat bana
Şerre kulak aşina; hayır da hak da söyle
Zamanın birinde bir köyde sakin
Kocaman yürekli bi deli varmış
Yardımı ibadet bilirmiş, lakin
İyilik etmenin bedeli varmış
Bilmiyorum yaşını; azami yirmi varsın
Talih neymiş -kaşını- çattığında anlarsın
Yüz versen hergeleye, döndürür bir köleye
Her fırsatta çileye, sattığında anlarsın
⚘Serde erlik sinede aşk olana
Salâ sesi ninni gelir, hoş çıkar
Din masaldır felekten gün çalana
Kahkahadan gözlerinden yaş çıkar
Şair, tedbirli gezer; ilham kapı çalanda
Cebinde bir kalemi, yazacak kağıt olur...
Damla düşmeden sezer; bulutlar alçalanda
Artar elemin demi, yazdığı ağıt olur...
SÜSLÜMANLAR UYUYOR!
Sabilerin kan kustuğu bu demde
Her kahkaha bir küfre eş vesselam
Taltifler de arsızlara kıdem de
Mümin kayıp müslüman leş vesselam
Ahdinden cayan beşer çıkmış insan avına
İlâhî aşkın köşkü örümcek ağı bu dem
Furkan ihtar etse de "Gelme nefsin tavına!"
Diken ile bezenmiş muhabbet bağı bu dem
Firavunun mayası kök salınca genlerde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!