Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Kâinâtım bir delilken, onca âyâtım yanıt
Anlamaktan pek uzaktın haz verirken her düşün
Bir işâret bekliyordun varlığımdan bir kanıt
Maske eksik gezmiyorsun; taktıran kim bir düşün!

Kim; felekten gün çalarken benliğinden bezdirip

Yâdımız edilipte soran olursa, kalem;
Talihinden muzdarip bir garip hiçti desin
Baharın sofrasına misafirken elalem
Kaderin kâsesinden hep zehir içti desin

Sükût dem alırken her gece vakti
Uyan, gözlerini aç Allah için
Hatırla Rabbinle yaptığın akti
Gafletten beriye kaç Allah için

İrade zayıfsa tuzaktır telkin

Taltif etmiş Rabbin seni; nâdîdesin bir gül gibi
Hayra taat onur iken, Hakk'a bayrak açmak olmaz
Nokta misli makam için bükülürsün virgül gibi
İstikâmet -O nûr- iken, şuâsından kaçmak olmaz

Ne zûldür ne boşa çaba, gönül sular her merhaba

Bir güruh ki, insafsız; hep muhalif ve asi
Gâh feminist, gezici gâh siyasi çarşı dır
Dil çatallı kaş çatık sözler ise hamasi
Mon/şer ile kol kola hep İslâm'a karşıdır

Karşıdır milletimin örfüne, türküsüne

Hiç yoktan varolduk; özümüz balçık
İnsanı hayvandan ayırmış Allah
Ayâtı aşikâr buyruğu açık
Kulları taate çağırmış Allah

Belli ki izin çıkmış ifşâya Hakk katından
Sırları fâş etmeye yemin etmiş yer ve gök...
Yırtarak maskesini riyâkâr suratından
Haykırıyor alçağa; içinde ne varsa dök!

Dök ki görsün bu millet bir ömürlük kârını

💐Kızmak için kırk mazeret, diller jilet olsa da
Candan öte bir can var ki o'na aslâ "öfff" denmez!
Amel kabı ağzına dek sevap ile dolsa da
Mîzan günü "az miktar"dır; anne hakkı ödenmez!

Ne o endamın, çalımın, afra-tafran, o pozun?
Gözlerini kin bürümüş ince ayar ok atar
Hiç sonunu görmedin mi kabaran her horozun?
Üç nefeslik bir sıkımlık bir canın var... o kadar

Kim doldurup boşaltıyor ab-ı hayat şişeni

Sırıtan suratıyla gelirken yeni sene
Heybesinde cesetler, avucunda kin yine
Beşikler kan gölüyken nasıl soğur bu sîne?
Lakin yeise yem yok; yaksa da bizi bu har
Yardımla emrolunduk; mazlumun Sahibi var!