Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Bir muamma sanırdım bu âlemi
Tarif için tanım varmış... Anladım.
Takip ettim "ikrâ" yazan kalemi
Hayli eksik yanım varmış... Anladım.

Bir âlem ki, gelen gitmez hocasız

Alçaksın! Kan kokuyor şer karası ellerin
Zirvedir tüm çukurlar seninle kıyaslasam
Sahibinin tuttuğu yularından tanırım.
Alçaksın! "Vatan" derken sen gibi emsallerin
Bir an kardeşim sanıp şu sırtımı yaslasam
Hançerini hisseder, "şiâr!"ından tanırım.

Kuşları baykuştan ibaret sanma
Gönlünü bağ et de gör ki ne öter
Nakışı kasvetli karlara kanma
Kahrına güneşin bakışı yeter

Koy sevinsin nesl-i Nemrut, Karun'lar
Vakt-i firak "kûn" oluyor gardaşım!
Ucu açık sanılan o yarınlar
Çok geçmeden dün oluyor gardaşım

Kırılınca muhkem denen o faylar

Varsın arsız olsun dem, dudak büksün elâlem
Onurdu gâyen madem; sükûtu boz ey kalem!

TARİHE ŞANDIR BAYBURT

Çınlayan gür sesinle inlesin bugün yer gök

Sînede olanı saklasak ne ki
Sabırlar virüsün hârlı sacında
Gaflet girdabında kayboldu zeki (!)
Derin bir çatlak var kibir tâcında

Nerede o kral, alımlı edâ?

Menbâı gönülde, sahte değilse
Kalplere uzanan izdir tebessüm.
İnsan, kıymetini bir bilebilse
"Sihirli bir değnek", gizdir tebessüm.

Bitmez bu âlemin hiç kıyl-u kâli

Beşerin vazifesi Yaradana itaat
...ve sayısız nimete tekrar tekrar teşekkür.
Ölümü unutana hatırlatır her saat;
Toprağa ten gerekir, dile ise tefekkür

Gereksiz yük sanıp tüm aklı çöpe
Atmak gibi bir şey bizde siyaset
Parmağı batırıp b.k dolu küpe
Tatmak gibi bir şey bizde siyaset

Kahvede sokakta hep aynı konu

Tek sitem etmeden Hakk Tealâ'ya
İkramı zehr olsa yiyebilmekmiş
Alevi çıksa da arş-ı âlâya
Ateşten gömleği giyebilmekmiş

İbret kulağını açıp salâya